Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΜΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ Η ΑΝΟΙΞΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΦΙΞΗΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Ο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΟΤΙ Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ (ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ Σ ΑΥΤΗΝ ΟΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΗΘΕΙΣ “ΑΜΥΑΛΕΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΕΣ”) ΑΛΛΑ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ.
Η ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΡΟΣΗΜΟ – Η ΗΜΕΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΦΩΤΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ….. Η ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ ΤΟΝΩΝΕΤΑΙ, ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΡΟΥΔΕΣ, ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ, ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΕΛΚΤΙΚΟΤΕΡΑ.
ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ Η ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ
ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΟΙΞΗ ΣΚΛΗΡΗ. ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΟΡΟΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΦΗΜΕΡΟΣ. ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ Ή ΠΑΛΙ ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ? ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΖΕΙ. ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΙΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΩΠΗ…ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΛΟΥΣ.
ΖΗΤΩ Η ΑΝΟΙΞΗ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΝΕΩΣΗ - ΑΣ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΔΙΑΠΛΑΤΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ….
Laduree Macarons
France was and will continue to be the Queen of Fine Food and excellent Style.
Walking by the side of River Seine at Paris you can feel with all your sense what we mean by French civilisation. You can also understand why meanings like Freedom and Equality were so heavily supported by the French people.
“Laduree” is a well known sweet home and I think it is a must to bring a bit back home. As it is a habit to go to Thessaloniki and buy tsoureki (sweet bread) from Terkenlis it is an insalt to go to Paris and not buy colourful macarons.
Going to Paris is an experience that everybody should enjoy in his/her life. Extending it back home by taking pictures, by bringing some gifts or sweets, by talking about it, by blogging about it, makes it last and intensifies the feelings.
If you cannot do any of the above then I recommend you to visit Laduree site and then let me know…….
Τα άγνωστα μουσεία της Ελλάδος
Υπάρχει Αρχαιολογικό Μουσείο στον Πόρο! Και έχει αντικείμενα και μαρμάρινα και πήλινα και χρυσά κυρίως από το 400 πχ αλλά και ορισμένα από το 1000πχ.
Δεν υπάρχει βεβαίως φυλλάδιο ούτε ξεναγός. Οι φιλικοί υπάλληλοι στην ερώτησή μου για το πότε λειτούργησε απάντησαν πριν από περίπου 15 χρόνια, επειδή όμως δεν επείσθην έψαξα (χάρη στο google δεν μου πήρε και πολύ ώρα) και βρήκα το άρθρο της αρχαιολόγου Ελένη Κονσολάκη-Γιαννοπούλου, όπου και διαβάζω ότι χτίστηκε τη διετία 1967-1968 στη θέση της παλαιάς οικίας του Αλ. Κορυζή (πρωθυπουργού της Ελλάδας το 1941) η οποία δωρήθηκε για το σκοπό αυτό.
Δεν είχα πεισθεί αφ’ ενός γιατί οι υπάλληλοι δεν μου έμοιαζαν να είχαν αναρωτηθεί πριν από τη δική μου ερώτηση- μάλλον για συμβασιούχοι μου φάνηκαν - αφ’ ετέρου ένα από τα εκθέματα του Μουσείου (το μαρμάρινο πόδι ενός αγάλματος) βρέθηκε από έναν μαθητή του Γυμνασίου του Πόρου περί τα τέλη της δεκαετίας του ’50 (1958 αν θυμάμαι καλά) και ξεκίνησε η ιδέα συλλογής διαφόρων τέτοιων αρχαιοτήτων καθώς και της ίδρυσης του μουσείου από έναν φιλόλογο καθηγητή του σχολείου (μου διαφεύγει το όνομα).
Υπάρχουν αρχαία που περιμένουν απ’ έξω από το μουσείο καθώς και άλλα (3 φορές όσα εκτίθενται μέσα) σε αποθήκες. Με δύο ευρώ εισίτηριο ούτε οι μισθοί των υπαλλήλων δεν βγαίνουν!
Υπουργείο Πολιτισμού Πού Είσαι;
Μήπως είναι ώρα να φανείς;
Τα τραίνα φεύγουν Οι γραμμές μένουν
Τα τραίνα έρχονται και φεύγουν. Οι γραμμές όχι: αντίθετα μάλιστα “ριζώνουν”. Τα τραίνα έρχονται και μαζί τους οι ταξιδιώτες, οι τουρίστες, οι δικοί μας άνθρωποι, τα όνειρα, οι προσδοκίες για τις πράξεις, οι γείτονες, οι εχθροί, μαζί τους έρχεται κι η ώρα της αλήθειας! Τα τραίνα φεύγουν και παίρνουν τα αγαπημένα ή τα μισητά πρόσωπα, γεννιέται ξανά ο πόνος της προσμονής, αλαφρώνεις από την καθημερινή συνήθεια ή την προσκόλληση. Η ζωή είναι ένα ατελείωτο πήγαινε-έλα κι αλοίμονο σ’αυτόν που την αντιμετωπίζει μόνο έτσι και ξεχνάει τους σταθμούς και τις γραμμές (ίσως επειδή δεν μιλάνε….)
Sea and Sky in the Amorgos
Greek Islands and especially Cyclades give me ther impression that I am free.
The colours are very clear and the horizon no limits, although the greatest distance from an island to an island is 30 miles.
The deep contrast between blue and white leave no room for illusion – but can instantly take you to your dreamland.
THE MUSEUM OF INNOCENCE
I JUST FINISHED READING THE EXCELLENT 30 YEARS EVOLUTION OF ISTANBUL (MID 70s TILL NOWDAYS) THROUGHT THE PEN OF ORHAN PAMUK.
THE MUSEUM OF INNOCENCE SPEAKS ABOUT ALL OF US – AS WE ALL HAVE ONCE BEEN INNOCENT – AS WE ALL HAVE BEEN IN LOVE (I HOPE ALL OF US) – ALL OF US ARE ATTACHED TO SOMETHING AND OR TO SOMEONE ONE WAY OR ANOTHER – GOD BLESSES THOSE WHO ADMIT IT.
DO WE REALLY KNOW WHEN WE LIVE A HAPPY MOMENT? DO WE LIVE THE MOMENT OR WE LOSE IT LOOKING FORWARD TO TOMORROW?
ARISTOTLE – THE DIFFERENCE BETWEEN TIME AND PLACE – THE LINKS BETWEEN THESE TWO CONCEPTS AND ABOVE ALL HAPPINESS IS AN INTERNAL ISSUE ARE SOME OF THE REPEATED THEMES OF THE 800 PAGES OF THE BOOK THAT I ABSORBED …..
ΔΝΤ στην Ελλάδα;
Η Ελληνική φύση είναι προικισμένη – εμείς;
Η λιβελούλα και τα πράσινα χορτάρια διατηρούν το λαμπερό τους χρώμα ενάντια σε όποια μουντάδα και κακοδαιμονία μας έφερε η απληστία μας και τα κακά μας πρότυπα. Βρίσκομαι σε απόγνωση σημαίνει – κατά τους αρχαίους – ότι απέχω από τη γνώση του εαυτού μου. Μήπως αυτό ισχύει σήμερα;
Το καλοκαίρι έχει καταφθάσει και η καλοκαιρινή ραστώνη προσφέρεται, κατά τη γνώμη μου και για ενδοσκόπηση, ειλικρινή και εκ βαθέων και κατά συνέπεια αναθεώρηση από το φθινόπωρο. Δεν πρόκειται η άνοιξη να είναι λαμπρή αν δεν περάσουμε βαρύ χειμώνα………..Τυχεροί όσοι έχουν την εμπειρία ΓΙΑΤΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ.
Αίγινα το Νοέμβριο….
-
- Aegina Port
-
- Χτύπημα χταποδιού στην Αίγινα
-
- Βαρκούλα δίπλα στην Αϊγινα
-
- Το εκκλησάκι και ο κόκκινος φάρος
-
- Saronic Gulf in November
-
- Κοιτώντας τον ήλιο να χάνεται πίσω από το Αγκίστρι
- Χτύπημα χταποδιού στην Αίγινα
Ο καιρός στην Αττική και το Σαρωνικό κόλπο δεν ακολουθεί καμμία σειρά ούτε μπαίνει σε καλούπια! Κι αυτό μάλλον μας αρέσει. Το απρόβλεπτο άλλοστε (κι όταν μάλιστα είναι ευχάριστο) πάντα δημιουργεί θετικά συναισθήματα…
Την 1η Νοεμβρίου είχαμε γύρω στους 10 βαθμούς και 15 ημέρες αργότερα ο υδράργυρος ανέβηκε πάλι στους 20! Τι ευτυχία! και βεβαίως δεν χάσαμε την ευκαιρία.. όπου φύγει – φύγει.
Στο δρόμο απολαύσαμε εικόνες από ιστιοπλοία με μπαλόνι, βαρκούλες που γευόντουσαν τον φθινοπωρινό ήλιο, πιτσιρίκια που τα σουρνε το φουσκωτό (γιατί ξέμειναν από αέρα)
Κυριακάτικες Χειμερινές Βόλτες …..
Σήμερα ήταν η πρώτη κρύα Κυριακή του φετεινού χειμώνα! 1η Νοεμβρίου και η θερμοκρασία γύρω στους 10 βαθμούς C αλλά με τον δυνατό άνεμο (τόσο που να έχει απαγορευτικό παντού) νόμιζες ότι ήταν πολύ χαμηλότερη.
Είχαμε την έμπνευση να δούμε την ΑΘήνα από ψηλά γι’ αυτό και σκαρφαλώσαμε στον Υμηττό.
Στη συνέχεια περάσαμε από το Πανόραμα της Βούλας (τι το θέλαμε;). Είχα να πάω πάνω από 15 χρόνια από εκεί. Απίστευτη η κακογουστιά των ανθρώπων, απίστευτη η ανεγκεφαλίτιδα! Να έχεις μονοκατοικία χωρίς κήπο (με όλα τα εκατομμύρια ακουμπισμένα στα μπετά και στους εκβραχισμούς….) και να ακουμπάς και στον διπλανό.
Βέβαια είναι πολύ καλύτερα να κάνεις βόλτες και να θαυμάζεις τη φύση – τον ουρανό – τη θάλασσα – τα σύννεφα κλπ από το να διαβάζεις τις Κυριακάτικες εφημερίδες όπου άλλος γράφει ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην εργασία (και αλοίμονο αν δεν ήταν έτσι) και σε άλλο σημείο διαβάζεις οτι από τις 7000 νοσηλευτές που προσελήφθησαν την 5ετία 2004-2009 οι 2500-3000 τοποθετήθηκαν σε άλλη υπηρεσία. Εγώ έτσι μπλέκομαι – για να μην πω οργίζομαι….
Καλό μας μήνα!
Κυριακές στον Αλιμο και το Παλαιό Φάληρο
Ο καιρός στην Αττική πολλές φορές επιτρέπει βόλτες το απομεσήμερο. Οσο κι αν προσπάθησαν να χαλάσουν τη βόλτα των πεζών στην παραλιακή (από το Φλοίσβο μέχρι τον Αλιμο) με το τραμ δεν τα κατάφεραν.
Περιμένοντας το τραμ στη στάση της Μαρίνας Αλίμου
Πολύς κόσμος βγαίνει να περπατήσει και να χαζέψει τη θάλασσα, να ονειρευτεί την ελευθερία, άλλος πάλι βρίσκει ευκαιρία να πουλήσει την πραμάτειά του, άλλος απλώς να λιαστεί, άλλος να τρέξει….
Περπατώ και φωτογραφίζω τις Κυριακές και τις σχόλες τον κόσμο, τα σύννεφα, τη θάλασσα, τα δέντρα
Φωτιές στην Αττική
Και πάλι έχουμε να λέμε και να κλαίμε και κάποιοι να επωφελούνται… Ετσι είναι η ζωή “ο θάνατός σου η ζωή μου” Μόνο που εδώ το έχουμε παραξηλώσει.
Δεν με νοιάζει αν η Πυροσβεστική ήταν συντονισμένη ή δεν ήταν ούτε πόσα οχήματα ούτε πόσα αεροπλάνα. Με νοιάζει που δεν τηρείται κανένας Νόμος (όταν υπάρχει) και χτίζουν πάντα μετά από περίπου 15 χρόνια σε όλα τα καμμένα. Με νοιάζει που μετατοπίζεται (για να μην πω εξαφανίζεται) το κυρίως θέμα, με νοιάζει που η πατρίδα μου καίγεται και σε κάποιους όχι καρφί δεν καίγεται αλλά επωφελούνται κι όλας (και νααα.. τα κροκοδείλια δάκρυα..)
Μεγάλωσα στην Παλαιά Πεντέλη και ξέρω καλά τι σημαίνει να είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις το σπίτι σου, ξέρω καλά τί είναι να προσπαθείς να καταβρέξεις τα πεύκα που βρίσκονται γύρω γύρω από αυτό – συχνά το αγκαλιάζουν…Κι αυτό που θεωρείται υπέροχο ξαφνικά γίνεται τρομερή απειλή.
Ανοιξα κι εγώ την τηλεόραση για να ενημερωθώ – Μόνο εκνευρισμός μπορεί να σε πιάσει σιχαμάρα για τα μέσα και απογοήτευση για το σύστημα.
Σαν να βλέπεις reality show - ευτυχώς έμαθαν και σταμάτησαν πιά να ρωτάνε “Πώς νιώθετε που σας κάηκε το σπίτι;”
Υπήρχε μία εξαιρετική βόλτα στη Λίμνη του Μαραθώνα σε χωματόδρομο με τη Λίμνη στα αριστεριά σου όπως έμπαινες από την άσφαλτο και η τελευταία φορά που ήμουν εκεί ήταν πέρισυ την Ανοιξη.
Κάτι πρέπει να κάνουμε κι αν δεν αρχίσουμε από τον εαυτό μας προκοπή δεν βλέπω.
Σκιάθος – Το νησί του Παπαδιαμάντη
Διακοπές στη Σκιάθο!
Το Mamma Mia την έκανε γνωστότερη στον πολύ κόσμο αν και πολλά γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην υπέροχη Σκόπελο.
Κάθε καλοκαίρι τα τελευταία 4 χρόνια επιλέγουμε Skiathos Holidays.
Γιατί άραγε;
Τα παιδιά έχουν συνομήλικους – κάθε χρόνο τους ίδιους – να κάνουν παρέα. Οταν είσαι έφηβος δεν σου αρέσουν οι εκπλήξεις!
Το κατάλυμμά μας είναι στο Βρωμόλιμνο (μετά την Καναπίτσα και πριν τις Κουκουναριές) και κατά την άποψή μου είναι η καλύτερη λύση μετά από το σκάφος (που για μας επί χρόνια ήταν ο μοναδικός τρόπος διακοπών).
Τι σημαίνει αυτό; Τα σπίτια πάνω στη θάλασσα, όλη μέρα με το μαγιό, όποιος θέλει κατεβαίνει για μπάνιο όποια ώρα θέλει, οι ομπρέλλες και οι ξαπλώστρες πάντα ίδιες περιμένουν, τα water sports εκεί δίπλα περιμένουν να τα ζητήσεις, για όποιους θέλουν λίγο περισσότερη κίνηση και φασαρία το beach bar (Portobello) είναι στα 500 μέτρα με ωραία μουσική (dj για κάποια χρόνια ήταν ο Λάμπρος που το χειμώνα τον απολαμβάνει κανείς στην Αράχωβα) και ποτά (πχ ωραίο mohito που η παρέα μας δίδαξε στο Γιώργο τον ξυλουργό) και φαγητά (ψητές σαρδέλλες, βλήτα, σουβλάκι, ωραιο γιαούρτι με φρούτα και μέλι, κλπ και άψογη εξυπηρέτηση από το Μάκη (τόσα χρόνια ακούραστος και τους θυμάται όλους).
Υπέροχη απογευματινή βόλτα ο χωμάτινος δρόμος που πάει γύρω γύρω από το Βρωμόλιμνο στην Καναπίτσα. Τι θέα Θεέ μου! Εχει κι ένα παγκάκι όπου είναι και μία πλακέτα επάνω του ΚΥΡΑ-ΛΕΝΗ (Buchanan-Dupont) προφανώς της άρεσε η θέα από εκεί. Και σε ποιον δεν θα άρεσε! Το δρόμο αυτόν μπορείτε να τον περπατήσετε ή να τον τρέξετε! Εγώ προτιμώ το power walking (όπως έγραφε και στην τελευταία Madame Figaro (όλα τα διαβάζουμε στις διακοπές….) ο εξαιρετικός προσωπικός γυμναστής Γιώργος Καρακώστας) με κουβεντούλα και στάση για φωτογραφίες.
Το βράδυ φαγητό σε κάποιο από τα ταβερνάκια/εστιατόρια είτε στην πόλη είτε σε άλλα μέρη.
Επιλέγουμε την ΑΝΑΤΟΛΗ με πολλά ορεκτικά (ωραίοτατο σαγανάκι τυρί) και προτάσεις με θαλασσινά, επιλέγω ΑΓΝΑΝΤΙ με σπιτική κουζίνα (ντολμάδες, στριφτή σκιαθοτυρόπιτα, το πιό ωραίο χητό χαλούμι με πέστο), ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ για εξαιρετική αστακομακαρονάδα αλλά και ωραία φέτα τηγανητή με μέλι και σουσάμι αλλά και γιαουρτλού! Πολύ φτηνό και εξαιρετική εξυπηρέτηση ο Πεινασμένος Κακός Λύκος – οι περισσότεροι είναι τουρίστες – με φαγητά της ώρας αλλά και αρνάκι κλέφτικο. Και το ΚΑΡΝΑΓΙΟ καλό είναι στο λιμάνι, και ο ΜΥΛΟΣ στην κορυφή του λιμανιού με υπέροχη θέα μου αρέσει (αλλά καθόλου στα παιδιά μου). Με τις φίλες μου πάω στο ΑΜΦΙΛΙΚΙ (όλα τα ψαρικά υ π έ ρ ο χ α και η καραβιδομακαρονάδα επίσης) αλλά πολλή ζέστη βρε παιδί μου και ο ένας πάνω στον άλλον.
Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το νησάκι Τσουγκριά – νοικιάζοντας βαρκάκι για να τον πάει. Θυμίζει το blue lagoon.
Και βεβαίως να πάτε με καϊκι ή με φουσκωτό στα Λαλάρια – παραλία στο Βορριά με υπέροχα λευκά βότσαλα, τα οποία πολλοί «πολιτισμένοι» Αθηναίοι θέλουν να θυμούνται και το χειμώνα στα σπίτια τους ή στους κήπους τους και τα ΚΛΕΒΟΥΝ. Τα κλέβουν (κρύβοντάς τα μέσα σε πετσέτες θαλάσσης) αυτά τα θαύματα της φύσης που κάνουν τόσες δεκαετίες (για να μην πω εκατοντετίες) να σχηματιστούν!!! Και δεν ντρέπονται!!!
Αλλα μέρη που μου αρέσουν είναι το Φρούριο και η μοναχική παραλία – αλλά ποιός την κατεβαίνει και ποιός την ανεβαίνει!!
Η Σκιάθος δεν είναι πολύ της μόδας – Παρ’όλα αυτά θεωρείται κοσμοπολίτικη, γιατί έχει πολλές ωραίες βίλλες και πολλούς καλοβαλμένους μόνιμους παραθεριστές. Αυτό που για μένα έχει σημασία είναι ότι βρίσκεις μέρη για να ευχαριστηθείς και να γεμίσεις τις μπαταρίες σου, δηλ. όμορφη φύση, σχετική ησυχία, καθαρές θάλασσες και βέβαια το τι κόσμο τραβάει κανείς γύρω του εξαρτάται και από τον ίδιο….
Εφέτος είδα πολλά (πολύ περισσότερα από άλλα χρόνια) μεγάλα και μικρότερα ιστιοπλοϊκά και στο λιμάνι αρόδου και στους διάφορους κόλπους. Ωραία ήταν!
June Full moon
Full Moon at Paros
There are moments in our lifes that make us feel full, there are moments in our lives that makes us feel lucky. The only point is to be calm to identify them and then appreciate and feel grateful.
Paros island can be very busy during August, but during June it can please all those that are interested in the old beauty of Cyclades, i.e. blue waters, not extreme winds, not many tourists, good service….
The Frick Collection Museum at New York
Walking by the Central Park of New York I photographed the museums as it was Monday and most Museums are closed). One of the was the Frick Collection, which has a spectacular collection in a mansion built by businessman Henry Clay Frick at the beginning of 20th century.
Αποσπάσματα από την υπέροχη θαλασσινή βόλτα
Αφήνοντας πίσω μας την Αθήνα
Οι γλάροι μας συντρόφεψαν σχεδόν σε όλο το ταξίδεμα μέχρι το Λαύριο.
Ηταν πολλοί, άλλοτε με τα μικρά τους ψάρευαν κι άλλοτε πετούσαν συντροφικά…..
Η Ελλάδα είναι ένας υπέροχος τόπος και όσοι βρίσκονται εδώ είναι τυχεροί ….
Η επαφή με τη φύση βοηθά τους περισσότερους ανθρώπους να αποφορτίζονται, να απαλάσσονται από την περιττή και συνήθως αρνητική ένταση που έχουν συσσωρεύσει και τους βοηθά να κάνουν θετικές σκέψεις.
Προτείνω σε όλους μικρές ή μεγαλύτερες αποδράσεις στη φύση – κι ευτυχώς η Αθήνα προσφέρει αρκετές (…ακόμη).
Για όσους αγαπούν τη θάλασσα κανονικό περπάτημα στην παραλία από το ΔΕΛΤΑ Φαλήρου μέχρι και το Καλαμάκι είναι εξαιρετικό τονωτικό.
Γιά όσους αγαπούν το βουνό προτείνω το δάσος της Καισαριανής και τους καταρράκτες της Πεντέλης.
Greek Sky and Greek Sea – Air and Water – both blue
Instead of living in an abstract way
