Φωτιές στην Αττική

Και πάλι έχουμε να λέμε και να κλαίμε και κάποιοι να επωφελούνται… Ετσι είναι η ζωή «ο θάνατός σου η ζωή μου»  Μόνο που εδώ το έχουμε παραξηλώσει.

Δεν με νοιάζει αν η Πυροσβεστική ήταν συντονισμένη ή δεν ήταν ούτε πόσα οχήματα ούτε πόσα αεροπλάνα.  Με νοιάζει που δεν τηρείται κανένας Νόμος  (όταν υπάρχει) και χτίζουν πάντα μετά από περίπου 15 χρόνια σε όλα τα καμμένα. Με νοιάζει που μετατοπίζεται  (για να μην πω εξαφανίζεται) το κυρίως θέμα, με νοιάζει που η πατρίδα μου καίγεται και σε κάποιους όχι καρφί δεν καίγεται αλλά επωφελούνται κι όλας (και νααα.. τα κροκοδείλια δάκρυα..)

Μεγάλωσα στην Παλαιά Πεντέλη και ξέρω καλά τι σημαίνει να είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις το σπίτι σου, ξέρω καλά τί είναι να προσπαθείς να καταβρέξεις τα πεύκα που βρίσκονται γύρω γύρω από αυτό – συχνά το αγκαλιάζουν…Κι αυτό που θεωρείται υπέροχο ξαφνικά γίνεται τρομερή απειλή.

Ανοιξα κι εγώ την τηλεόραση για να ενημερωθώ – Μόνο εκνευρισμός μπορεί να σε πιάσει σιχαμάρα για τα μέσα και απογοήτευση για το σύστημα.

Σαν να βλέπεις reality show – ευτυχώς έμαθαν και σταμάτησαν πιά να ρωτάνε  «Πώς νιώθετε  που σας κάηκε το σπίτι;»

Υπήρχε μία εξαιρετική βόλτα στη Λίμνη του Μαραθώνα σε χωματόδρομο με τη Λίμνη στα αριστεριά σου όπως έμπαινες από την άσφαλτο και η τελευταία φορά που ήμουν εκεί ήταν πέρισυ την Ανοιξη.

Η Λιμνη του Μαραθώνα

Κάτι πρέπει να κάνουμε κι αν δεν αρχίσουμε από τον εαυτό μας προκοπή δεν βλέπω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s