Ευελιξία και Εκλογές

Η ευελιξία αποτελεί ακόμη μία έννοια η οποία προκαλεί αντιφατικά συναισθήματα στους ανθρώπους ανάλογα με το χαρακτήρα και τα βιώματα που έχει ο καθένας μας.

Αν ανήκει κάποιος στους πιο συντηρητικούς συνδυάζει την ευελιξία με την αλλαγή και κατά συνέπεια την κάθε αλλαγή με τον κίνδυνο, οπότε αρχίζει και φοβάται και προτιμά το βέβαιο παρόν, ας είναι και χειρότερο, από το αβέβαιο αύριο το οποίο μπορεί να είναι και καλύτερο.

Από την άλλη πλευρά αν κάποιος είναι καινοτόνομος, μαχητικός και έχει μάθει να στηρίζεται στις δυνάμεις του ο όρος ευελιξία όχι μόνον δεν τον φοβίζει αλλά τον εμπνέει κιόλας.

Η ευελιξία σου δίνει τη δυνατότητα της επιλογής, η ευελιξία σου διευρύνει  τους ορίζοντες, βεβαίως μπορεί και να μην επιλέξεις σωστά! Αλλά και ποιός είναι αυτός που πάντα επιλέγει σωστά; Μάλλον κανείς μέχρι σήμερα!

Πώς θα γίνει να φοβόμαστε λιγότερο την αλλαγή; Αντίθετα μάλιστα να την επιδιώκουμε! Την αλλαγή όμως προς το καλύτερο, προς το ποιοτικότερο (και βέβαια τα καλά κόποις κτώνται…)

Πώς θα γίνει να στηριζόμαστε περισσότερο στις δυνάμεις μας και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη των πράξεων μας;

Πώς θα γίνει να μην ντρεπόμαστε για τα λάθη μας και να μην τα φορτώνουμε στους άλλους απλώς να φροντίζουμε να μην τα επαναλάβουμε; Πώς θα καταφέρουμε να χρησιμοποιούμε τα λάθη μας ως οδηγό, ως μάθημα για το αύριο;

Πώς θα αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και να πάψουμε να περιμένουμε τον «από μηχανής Θεό», «τη νέα κυβέρνηση», «το θείο από την Αμερική» και εν γένει «κάποιον να μας σώσει»  βρε παιδιά;

Ενθυμούμαι πάντα τα λόγια του Μαχάτμα Γκάντι ότι «αν θέλουμε να αλλάξει κάτι σ’αυτόν τον κόσμο πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς»

Πιστεύω ότι στις αυριανές εκλογές  θα πρέπει να ψηφίσουμε έχοντας αυτήν τη σοφή αυτή ρήση στο μυαλό μας και όχι αναθέτοντας για άλλη μιά φορά τα κακώς κείμενα μόνο στις Κυβερνήσεις, γιατί κι αυτές είναι αντίστοιχες των πολιτών που τις εξέλεξαν.

Δεν είναι εύκολο να αλλάξουμε συνήθειες που αποκτήσαμε κατά τη διάρκεια πολλών προηγούμενων δεκαετιών, συνήθειες που μας βόλευαν και μας έκαναν να ξεχνούμε ή να μην βλέπουμε καν τη σκληρή πραγματικότητα. Κι ευθυνόμαστε ΟΛΟΙ ή οι περισσότεροι τουλάχιστον, και αναφέρομαι σ αυτούς που στέκονταν και «κοίταζαν τα τραίνα να περνούν» χωρίς ποτέ να πιστεύουν ότι θα έρθει η ώρα τους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s