Ευχετήριες Σκέψεις για την καινούργια δεκαετία

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή (δηλαδή μετά τις 25 Δεκεμβρίου και πριν τις 31) κάνω αποτίμηση της χρονιάς που εκπνέει και παίρνω αποφάσεις για το μέλλον. Οι αποφάσεις βέβαια αυτές δεν έχουν να κάνουν με συγκεκριμένα πλάνα ούτε με στόχους υλικούς, που πολλοί θα πίστευαν ή θα περίμεναν από εμένα, μιά γερογιάπισσα  (οξύμωρον το σχήμα, σκληρότατος ο χαρακτηρισμός ιδιαιτέρως όταν προέρχεται από άνθρωπο του οποίου υπολογίζεις τη γνώμη).  Οι αποφάσεις μου όμως έχουν να κάνουν με άλλα κομμάτια πιο σημαντικά, αυτά του εαυτού μου.

Γαλάζιο, πορτοκαλί, μαύρο όλα σε εξαιρετικές αναλογίες

Μιά τέτοια στιγμή είναι και η τωρινή: Μπροστά στη φωτιά  – παρόλο που η θερμοκρασία δεν το επιβάλλει απλώς η συνήθεια (Χριστούγεννα = κρύο → τζάκι). Ισως και να μην είναι η συνήθεια αλλά η ανάγκη η δική μου να βρίσκομαι κοντά στη φύση, κι όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε φέρνω τα στοιχεία της κοντά σε μένα… Αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό τότε ας πάει εκείνο να τον βρεί…

Δέκα χρόνια πριν την ίδια εποχή όχι δεν είχα προγραμματίσει τίποτε από αυτά που  έζησα την 10ετία που μόλις τελειώνει (1999-2009)  αλλά ούτε καν τα είχα φανταστεί και πολύ λιγότερο τα είχα επιθυμήσει.  Η ζωή δεν σε ρωτάει όμως!  Αυτό δεν σημαίνει ότι  δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα. Αυτό που είναι να συμβεί θα συμβεί.  Ωστόσο τη  διαφορά την κάνουμε εμείς όσον αφορά την ένταση των συναισθημάτων που θα βιώσουμε  όπως επίσης και με τον τρόπο που θα επιλέξουμε να τα εκφράσουμε. Το τι μάθημα θα πάρουμε από το γεγονός  που συνέβη θα καθορίσει κατά την άποψή μου και τη συχνότητα επανάλειψης του γεγονότος. 

«Η ευτυχία, άλλωστε,  δεν είναι ένας σταθμός που φτάνεις αλλά ο τρόπος που ταξιδεύεις» διάβασα κάπου και για μία ακόμη φορά θυμήθηκα ότι όσους στόχους κι αν έβαζα μικρότερη κι όσους στόχους κι αν πετύχαινα το στόμα μου είχε πάντα στυφή γεύση όταν δεν μπορούσα να θυμηθώ στιγμές πραγματικής αγάπης, όπως στιγμές κατανόησης, συγχώριας, συμπόνιας, καρτερικότητας, στοργής…..

Μετά από μιά δεκαετία κατά την οποία άλλαξαν πολλές σταθερές στη ζωή μου είμαι πιό έτοιμη από ποτέ – ίσως το επιθυμώ διακαώς- να αλλάξω κι άλλα πολλά…. Να ξεκινήσω καινούργια, να αλλάξω παλαιότερα, να γυρίσω αλλού σελίδα κι αλλού πίσω, κι όμως να προχωρήσω μπροστά.

Το 2010 είναι μιά χρονιά που θα  δώσει σε όλους μας την ευκαιρία να βάλουμε τα θεμέλια για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.  Και το εννοώ «σε όλους μας» γιατί  ΟΛΟΙ  θα είμαστε παρόντες – άρα ικανοί να δράσουμε και να επιρρεάσουμε με τη δράση μας. Εύχομαι να είναι μιά χρονιά κατά την οποία θα βρούμε το νόημα που θα φέρει την  ισορροπία στις ζωές τις δικές μας και των ανθρώπων γύρω μας κι έτσι τα υπόλοιπα θα κυλήσουν όμορφα κι ανθρώπινα με την κλασσική έννοια του όρου.Κίτρινη πεταλούδα σε άσπρο λουλούδι

Στην καινούργια δεκαετία και στα καινούργια πράγματα τυχεροί αυτοί που θα παίξουν ρόλο, ας είναι και οι καταλληλότεροι για τέτοιους ρόλους.

Κάποιος μου ευχήθηκε να έχουμε υγεία και αντοχές για να παλέψουμε και να αντεπεξέλθουμε στις καινούργιες προκλήσεις.   Αλλά για να πετύχεις και κάτι χρειάζεσαι και θάρρος, χρειάζεσαι κι αισιοδοξία κι όχι απλώς αντοχές….

Ο έξυπνος διακρίνεται από τον ηλίθιο κατά το ότι μαθαίνει από τα λάθη του – διδάσκεται από αυτά – ο ηλίθιος απλώς τα επαναλαμβάνει…κατά τον Αϊνστάιν αυτό λέγεται θεωρία του παραλόγου (=προσπαθώ να πετύχω κάτι διαφορετικό ακολουθώντας πάντα την ίδια τακτική και πρακτική).

στη ζωή πρέπει να έχεις ένστικτο αλλά και να το εμπιστεύεσαι...

Καλή Χρονιά μας και λιγότερες αμπελοφιλοσοφίες!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s