Γνωστή παραγνωρισμένη ή παραγκωνισμένη Ελλάδα

Παρακολουθώ με την άκρη του ματιού μου τις κουβέντες στην τηλεόραση.  Από τη μιά οι οικονομικές εξηγήσεις των διαφόρων ειδικών, που μόνο κατάθλιψη μου προκαλούν γιατί κανείς δεν προφέρει καμμία πρακτική πρόταση: στην Ελλάδα δεν είναι τυχαίο που όλοι μας θέλουμε νάμαστε πρόεδροι  κι αρχηγοί (γι αυτό κι έχουμε τόσα σωματεία και πολιτικά κόμματα) !  Όλοι μιλάμε αφ’ υψηλού και τάζουμε ή  κριτικάρουμε τους άλλους, αλλά δεν βοηθάμε στ’αλήθεια κανέναν έτσι ή μάλλον βοηθάμε το σάπιο διαχρονικό κατεστημένο και τα κακώς κείμενα κεκτημένα να γίνουν η ταφόπλακά μας.

Μας έπιασε μια ανάγκη να δηλώσουμε την περηφάνεια μας που είμαστε Έλληνες.  Μας έπιασε μια ανάγκη να δείξουμε τις ομορφιές του τόπου μας.  Ωραία, αλλά πολύ γρήγορα – που γρηγορότερα από το ΤΩΡΑ  δεν γίνεται – πρέπει αυτές τις δηλώσεις να τις κάνουμε πράξεις, και μιλάω για ατομικές πράξεις γιατί από την πολιτεία θα γεράσω πραγματικά κι ίσως να μην δω την «αλλαγή» που όλοι ευαγγελίζονται αλλά ουδείς έχει το χάρισμα (μας αρέσει δεν μας αρέσει) ενός ηγέτη που να εμπνεύσει και να οδηγήσει τη χώρα στην επιτυχία.  Οι σημερινοί πολιτικοί ή πολιτευόμενοι εν ονόματι της συλλογικότητας (που σαφώς είναι η αρετή που ξεχωρίζει στο σύγχρονο περιβάλλον τον επιτυχημένο ηγέτη, αλλά αφού έχει χρησθεί ως ηγέτης) δεν βγαίνουν μπροστά με θάρρος και πράξεις, αλλά φτιάχνουν συνεργασίες και συμμαχίες.  Επαναλαμβάνω καλές οι συνεργασίες αλλά ως όχημα προς επίτευξιν του οράματος κι όχι ως αυτοσκοπός για παλαμάκια!   Θα μου πείτε περιμένεις το Μεσσία; Προσωπικά όχι! Κουνάω τη χείρα γιατί η Αθηνά είναι βέβαιον ότι μας έχει βοηθήσει προ αιώνων δίνοντάς μας το πλεονέκτημα να μένουμε σ’αυτο το προνομιούχο οικόπεδο.  

Τώρα επανέρχομαι στο τι μπορούμε να κάνουμε ως άτομα. Τα έχουμε ξαναπεί αλλά προφανώς μας είναι ελκυστικότερα (τα καλοπακεταρισμένα 3 στην τιμή των 2 καλούδια) ή φθηνότερα (πχ τα ιταλικά κοτόπουλα έχουν το 1/3 της τιμής του κόκκορα ελευθέρας βοσκής της Πίνδου)  Να αγοράζουμε μόνο Ελληνικά προϊόντα, Εκδρομές τα σχολεία και οι οικογένειες να πηγαίνουν μόνο σε Ελληνικά μέρη.    Βέβαια είναι πολλοί εκείνοι που λένε να προτιμάμε τον έμπορο της γειτονιάς από το πολυεθνικό μεγαλοκατάστημα κι ας πουλάει ακριβότερα.  Εδώ δεν μπορώ να συμφωνήσω γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι βοηθάμε στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας όταν καλούμε τους εργαζόμενους να γίνουν πιό παραγωγικοί κι όχι τους ελεύθερους επαγγελματίες.   Ενα μάθημα που πρέπει  όλοι να μάθουμε είναι ότι για κάθε ευρώ που μας αμοίβουν ή που ζητάμε πρέπει να δίνουμε πίσω υπηρεσία ή προϊόν ίσης αξίας!  Είχαμε συνηθίσει να ανταλλάσουμε υπηρεσίες (ως πεί το πλείστον) μεταξύ μας ανεβάζοντας τις τιμές τους προκειμένου να καλύψουμε τις ολοένα αυξανόμενες καταναλωτικές μας ανάγκες (more is never enough) γιατί με αυτόν τον τρόπο μεγάλωνε η αυτο-εκτίμησή μας έναντι του γείτονα ή του συναδέλφου ή έναντι κάποιων άμυαλων στη παρέα. 

Οι νέοι ρωτούν με αγωνία τι να σπουδάσω ώστε να έχω άμεση απορρόφηση στην αγορά; Σε ποιά χώρα να πάω ώστε να έχω περισσότερες ευκαιρίες; Κανείς δεν τους είπε ότι η επιτυχία δεν είναι συνώνυμο της ευτυχίας; Κανείς δεν τους είπε ότι οι επιτυχημένοι εργοδότες προκειμένου να συνεχίσουν να ευημερούν αναζητούν εργαζομένους που να έχουν και εμπειρία και περιεχόμενο πίσω από τους τίτλους σπουδών και διάθεση να μαθαίνουν διαρκώς, να βελτιώνονται κι όχι να επαναπαύονται επειδή έκλεισαν τα 40; 

Κανείς δεν τους είπε ότι στη ζωή τίποτα δεν σου δίνεται δικαιωματικά;  Άς αναρωτηθούμε πόσοι κέρδισαν το λαχείο και πέθαναν στην ψάθα γιατί δεν ήξεραν να διαχειριστούν τον πλούτο, γιατί ο πλούτος της ψυχής είναι αυτός που δεν τελειώνει ούτε αποσπάται κι αυτός πρέπει να είναι το επιδιωκώμενο; 

Καιρός είναι να ξαναορίσουμε τι εστί λαχείο, τι εστί προνόμιο, τι εστεί πρόοδος, τι εστί επιτυχία, τι εστί προσπάθεια, τι εστί ισότητα και πού πρέπει να υπάρχει (πχ στις ευκαιρίες και όχι στις παροχές, κλπ).  Καιρός είναι να σκεφτούμε θετικά και να κάνουμε καθημερινό απολογισμό θετικών δράσεων και όχι απωλειών.  Ο Τσώρτσιλ τόξερε καλά αυτό επί Β’ παγκοσμίου πολέμου κι έτσι κράτησε ψηλά το ηθικό του λαού του.  Αλλά τα πούρα τέλειωσαν και μαζί και οι ηγέτες που τα κάπνιζαν…..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s