Art

Δραπετεύοντας συγκεντρώνεσαι;

Η ψευδαίσθηση του ονείρου μας κάνει παραγωγικότερους;
Η φύση απλά υπάρχει για να μας θυμίζει το υλικό μας κομμάτι
Το μυαλό μπορεί να ταξιδεύει
Η καρδιά μπορεί; ή απλώς αμφιταλαντεύεται αενάως ανάμεσα στο εγώ και ο άλλος χωρίς να μπορεί να κατασταλάξει στο «εμείς»;

Λόγια του αέρα ανάμεσα σε κύματα προτάσεων

Advertisements

The new Opera House


Υπερήφανοι για το κληροδότημα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και γεμάτοι αγωνία με την εξέλιξη του εξαιρετικού αυτού εγχειρήματος. 


Η παραλία αποκτά το δικό της σημείο αναφοράς όχι μόνο πολιτισμού αλλά και αισθητικής και σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

Ετσι δημιουργούνται οικοσυστήματα ορόσημα για ανάπτυξη των περιοχών και μεγέθυνση οικονομική.

Change…


Artists change before the rest of us 

Artists dare to try and risk, fail and retry 

Artists are motivated by the realization of their dream without caring about been awarded or rewarded. 

Artists believe in themselves and the power of their dream.

Artists dare, dream,  do!

Art changes We change.

We are the followers. Art is leading. Not so bad once we are aware about it and stop reacting. 

Art is waiting, will you join?
New Tate Modern

June 2016

Happiness

Επειδή ποτέ δεν την κατακτά κανείς ολοκληρωτικά βρίσκεται και σε μια στιγμή διαρκείας:
Αρχίζει με τη σκέψη όπου είναι εκεί που ονειρεύεται
Τοποθετεί την παρουσία σ αυτά που συστηματικά οδηγούν προς την εκπλήρωση των ονείρων
Οριοθετεί την συμπεριφορά απέναντι σ εκείνους που εχει σημασία θετική κι ενισχυτική
Αφήνει Το μυαλό ελεύθερο να κάνει εκείνα που ξέρει, θέλει και μπορεί
Ολοκληρώνεται με την καρδιά που ναι δυνατή ν αντέχει καρδιοχτύπια και εκπλήξεις

Ευτυχία δίπλα στη θάλασσα
Ευτυχία τρώγοντας σπαγγέτι μπολωνέζ
Ευτυχία πίνοντας μαργαρίτες λαιμ πλάι στην πισίνα
Ευτυχία να διαβάζω παραμυθένιες ιστορίες
Ευτυχία να γράφω παραμυθένιες αλήθειες
Ευτυχία να σε ξεχνάω κάθε μέρα…

happiness

Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ – Σύλβια Πλαθ

Είμαι ασημένιος και ακριβής. Δεν έχω προκαταλήψεις.
Ό,τι βλέπω το καταπίνω αμέσως
όπως είναι, ασκίαστο από αγάπη ή απέχθεια, 

Δεν είμαι σκληρός, μόνο ειλικρινής
Το μάτι ενός μικρού θεού, με τέσσερις γωνίες.
Τον περισσότερο καιρό στοχάζομαι κοιτάζοντας τον απέναντι τοίχο.
Είναι ροζ, με βούλες. Τον έχω κοιτάξει τόσο πολύ
που μέρος νομίζω είναι της καρδιάς μου. Αλλά τρεμοπαίζει.
Πρόσωπα και σκοτάδι μας χωρίζουν συνεχώς.
Τώρα είμαι μια λίμνη. Μια γυναίκα σκύβει πάνω μου,
ψάχνοντας στις εκτάσεις μου για αυτό που πραγματικά είναι
Έπειτα στρέφεται σε αυτούς τους ψεύτες, τα κεριά ή το φεγγάρι                     

Βλέπω την πλάτη της και την αντανακλώ πιστά

Με αμείβει με δάκρυα και χειρονομίες.

Είμαι σημαντικός για αυτήν. Έρχεται και φεύγει.

Κάθε πρωί το πρόσωπό της είναι που σκορπίζει το σκοτάδι.

Μέσα μου έχει πνίξει ένα μικρό κορίτσι, και μέσα μου μιά γριά γυναίκα

Ανεβαίνει προς αυτήν μέρα με τη μέρα, σαν ένα κήτος τρομακτικό.

 Απόδοση: Γιώργος Τρίγκας

 Image