Labour

Πίστη & Εμπιστοσύνη: Παράγοντας Ευημερίας

Απόσπασμα από το HR Debate του 2012Η αβεβαιότητα ήρθε για να μείνει. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο! Οι καιροί της βεβαιότητας πέρασαν μαζί με την ευμάρεια. Το πρωτοείπαμε 3 χρόνια πριν και πέρασε επιδερμικά. Ίσως επειδή δεν θέλαμε να το αντιμετωπίσουμε. Δεν το ακούω, άρα δεν υπάρχει!
Η αβεβαιότητα προκαλεί φόβο, γιατί φοβάμαι ότι δεν γνωρίζω.
Είναι αποδεδειγμένο από τους γενετιστές ότι οι άνθρωποι έχουν την προδιάθεση να εμπιστεύονται – είναι μηχανισμός επιβίωσης , ο οποίος παράλληλα μας κάνει και ευάλωτους αν δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε μία ισορροπία ανάμεσα στο πόσο εύκολα εμπιστευόμαστε, ποιους και γιατί, κλπ.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία 25-30 χρόνια εμπιστευτήκαμε το χρήμα ως ισοδύναμο της δύναμης, της επιτυχίας, της επιρροής, της ευτυχίας, πιστέψαμε οτι το χρήμα είναι ο πανδαμάτωρ όλων.
Και ξαφνικά τώρα που το χάσαμε και καθημερινά έχουμε όλο και λιγότερα δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ποιοι είμαστε γιατί αφού έχουμε όλο και λιγότερα μήπως τείνουμε να εξαφανιστούμε; Κι αφού πολλοί από μας δεν κάνουμε κάτι και τίποτε σημαντικό ή τίποτα εντελώς (είμαι χωρίς δουλειά κατάντησε να είναι ισοδύναμο του δεν κάνω τίποτε). Ποιοι είμαστε; Ένα κάτι ή ένα τίποτα;
Και πού καταφεύγουμε;
Στα αντικαταθλιπτικά, γιατί και η κατάθλιψη έγινε τόσο διαδεδομένη όσο και ο πονοκέφαλος. Λες κι ο πονοκέφαλος είναι κι αυτός ανώδυνος και χωρίς γενεσιουργά αίτια.
Και βέβαια αφού όλο και περισσότεροι νιώθουν έτσι δεν νιώθω κι εγώ περίεργα. Αντίθετα, νιώθω κομμάτι του συνόλου (η αίσθηση του ανήκειν παντού…)
Ε!, λοιπόν η στιγμή της αλήθειας έχει φτάσει και απαιτεί την προσοχή μας, απαιτεί τη συμμετοχή μας, απαιτεί τη δύναμή μας!
Το αντίδοτο στην κρίση είναι η Εμπιστοσύνη κι όχι απλώς η Πίστη.
Η πίστη από μόνη της δεν φτάνει είναι για να ξαποσταίνεις όταν έχεις παρακουραστεί και αποθαρρυνθεί, όταν ξέρεις πιά ότι η Αθηνά, ο Μωάμεθ, ο Ομπάμα, η Μέρκελ, ο προϊστάμενος, ο σύντροφος κλπ δεν πρόκειται να κάνει κάτι για να σε σώσει.
Η «χειρ» όμως η δική σου είναι αυτή που θα σε βοηθήσει πραγματικά μαζί με την Αθηνά και αυτή βρίσκεται στο πρώτο επίπεδο της Εμπιστοσύνης και ένα παράδειγμα είναι η Εμπιστοσύνη στον Εαυτό μου.
1. Συναίσθημα
Θυμάμαι τα εμπόδια που ξεπέρασα και τις νίκες που κατέκτησα. Αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και να θέσω ψηλότερα την μπάρα. Θα μου πείτε εγώ τώρα έκανα απολύσεις, πώς να νιώθω δυνατός; Ο Jack Welch έχει να πει ότι δεν θα ‘πρεπε να είσαι manager αν δεν μπορείς να απολύσεις, αλλά επίσης δεν θα ‘πρεπε να είσαι manager αν οι απολύσεις δεν σ’ ενοχλούσαν! Γιατί οι απολύσεις είναι δύσκολες κι εμπλέκουν το συναίσθημα. Οι καλοί μάνατζερ νιώθουν άσχημα με τις απολύσεις. Οι εξαιρετικοί μάνατζερ είναι ειλικρινείς σχετικά με το πώς τους επηρέασαν συναισθηματικά οι απολύσεις και φροντίζουν τους εαυτούς τους! (ακόμα και στο αεροπλάνο η οδηγία για τις μάσκες είναι ότι πρώτα φροντίζεις για τη δική σου μάσκα και μετά βοηθάς το παιδί σου και τους άλλους). Για να είμαστε δυνατοί να βοηθήσουμε την ομάδα μας δεν μπορούμε μόνο να θρηνούμε και ν’ αρνούμαστε ν’ αποδεχτούμε το γεγονός ή να παραμένουμε εγκλωβισμένοι στις ενοχές ή στη λύπη.
Η απόλυση είναι μία απώλεια. Και θα πρέπει να την αποδεχτούμε πρώτα εμείς οι ίδιοι.
Το να βλέπω/ να εστιάζω στις επιτυχίες μου ανεβάζει το ηθικό, γεγονός το οποίο είναι μεταδοτικό και η αισιοδοξία μαζί με την θετική ενέργεια βοηθούν αφ’ ενός στην υψηλότερη στόχευση αλλά και στην προσδοκία ότι αυτοί οι στόχοι θα επιτευχθούν. Έτσι είναι ευκολότερο να βρεθεί η ενέργεια για να προσπαθήσεις περισσότερο και να πιστέψεις ότι η σκληρή δουλειά θ’ ανταμειφτεί. Κι αυτές είναι οι συμπεριφορές που όταν επιδεικνύονται συστηματικά από τους περισσότερους μέσα σ’ έναν οργανισμό ή μιά κοινωνία ενισχύουν τις υψηλές επιδόσεις.
2. Συμπεριφορά
Δεύτερο επίπεδο εμπιστοσύνης είναι η Εμπιστοσύνη στον Άλλον (και αφορά τις θετικές, ομαδικές, υποστηρικτικές συμπεριφορές). Η επιτυχία κάνει τον κόσμο πιο προσηλωμένο στους στόχους του αλλά και πιο αφοσιωμένο στην ομάδα. Συμπαθεί ο ένας τον άλλο περισσότερο, θέλουν να περνούν περισσότερο χρόνο μεταξύ τους, γίνονται πιο γενναιόδωροι κι έτσι εξασκούνται, προετοιμάζονται, αλληλοβοηθούνται προκειμένου να νικήσουν.
Η εμπιστοσύνη στον άλλον χτίζει τον αλληλοσεβασμό, ο οποίος με τη σειρά του κάνει τον κόσμο να θέλει ν’ αναλάβει υπευθυνότητες και να παραδεχτεί τα λάθη του διότι έτσι κι αλλιώς νιώθουν ασφαλείς και όχι ευάλωτοι και επαπειλούμενοι. Αυτού του είδους συμπεριφορές βοηθούν αν όχι στην πρόληψη των προβλημάτων, τουλάχιστον στην έγκαιρη αναγνώρισή τους (και άρα αντιμετώπισή τους), διότι ο κόσμος μοιράζεται την πληροφορία, αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του, οι περισσότεροι στοχεύουν προς τον ίδιο στόχο και άρα βρίσκουν λύσεις.
3. Οργανωτικό
Εμπιστοσύνη στο σύστημα είναι το 3ο επίπεδο εμπιστοσύνης και αφορά τις οργανωτικές δομές και τρόπο λειτουργίας ώστε να ενισχύονται οι 3 βασικές συμπεριφορές: Λογοδοσία (accountability), Συνεργασία, Καινοτομία στάσεις και συμπεριφορές που χρειάζεται η εμπιστοσύνη για να καλλιεργηθεί και να εδραιωθεί.
4. Περιβάλλον
Τέταρτο επίπεδο: η εξωτερική εμπιστοσύνη.
Το Πλαίσιο που θα μας παρέχει τους πόρους που χρειαζόμαστε.
Όταν κερδίζει κάποιος προσελκύει υποστηρικτές, πιστούς πελάτες, ενθουσιώδεις οπαδούς, ταλαντούχους υποψηφίους, την προσοχή των Μ.Μ.Ε., την υποστήριξη αυτών που αποφασίζουν και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, κλπ κλπ.
Έτσι ακόμη κι αν τα μεμονωμένα ταλέντα φύγουν ή καλύτερα πηγαινοέρχονται υπάρχει η παράδοση, η πεποίθηση της νίκης ριζωμένη στην κουλτούρα, η οποία και υποστηρίζεται από τα ισχυρά εξωτερικά δίκτυα.
• Προσεύχομαι να νικήσω
• Ελπίζω να νικήσω
• Ξέρω ότι μπορώ να νικήσω
• Περιμένω / Προσδοκώ να νικήσω.
Οι υψηλές προσδοκίες απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους είναι που μας ωθούν να φτάσουμε τα ψηλότερα επίπεδα επιδόσεων.
Ποιες είναι όμως οι συμπεριφορές που Υποστηρίζουν την Εμπιστοσύνη;
1. Λογοδοσία (ανάληψη της Ευθύνης που μου ανήκει καθώς και της αντίληψης ότι οφείλω να δώσω λόγο για το αποτέλεσμα)
• Αντιμετωπίζω τα γεγονότα και μάχομαι υπέρ του να είναι ο καθένας υπεύθυνος για τις πράξεις του
• Μοιράζομαι την πληροφορία επειδή το θεωρώ χρήσιμο για το κοινό καλό
• Δεν έχω τίποτα να κρύψω γιατί δεν φοβάμαι την τιμωρία
• Αναζητώ ανατροφοδότηση (feedback) γιατί επιδιώκω τη βελτίωση του εαυτού μου (δεν το θεωρώ κριτική)
• Νιώθω αφοσιωμένος, γιατί βρίσκω νόημα σ’αυτό που κάνω

• Επικοινωνώ συχνότερα και συμμετέχω σε αποφάσεις ποιοτικότερες κι όχι τυπικές κι ανούσιες
• Βάζω υψηλότερους στόχους και σέβομαι τους άλλους για την επίτευξη υψηλών στόχων
• Αποφεύγω τις δικαιολογίες και ψάχνομαι από μόνος μου πριν ρίξω το φταίξιμο στους άλλους

2. Συνεργασία
Η συνεργασία είναι το θεμέλιο για κάθε μεγάλη επίδοση. Περιγράφει ένα περιβάλλον που βασιλεύει η εμπιστοσύνη, όπου όλα τα μέλη της ομάδας δουλεύουν από κοινού ώστε ν’ αντιμετωπίσουν όλες τις πλευρές του προβλήματος και να βρουν την καλύτερη λύση.
Παρ’ όλα αυτά δεν είναι η φυσική τάση των ομάδων! Όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να δουλέψουν μαζί ενστικτωδώς (χωρίς να το σκεφτούν) έχουμε τον προϊστάμενο να νιώθει προσωπική ευθύνη για την επιτυχία και την ευτυχία της ομάδας και τα μέλη της ομάδας αποσυνδεμένα από το αποτέλεσμα αφού νοιώθουν ότι δεν μπορούν να το ελέγξουν!
Οι ομάδες αν αφεθούν στην τύχη τους δεν εμπιστεύονται κανέναν και το ρίχνουν στη μάχη ιδιαίτερα μετά από απολύσεις τα μαχαίρια όπως και τα βιογραφικά είναι στην πρώτη γραμμή.
Γι’ αυτό και η δουλειά του καλού manager είναι ν’ αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και να δημιουργήσει ομάδες όπου ο κόσμος θα νοιάζεται να δουλεύει μαζί.
• Θέλω να δουλεύω μαζί
• Έχω ισχυρούς δεσμούς με την ομάδα
• Αρέσω και μου αρέσουν τα άλλα μέλη
• Σχετίζομαι διότι γνωρίζω τους συναδέλφους σε πολλά επίπεδα
• Θέλω να βοηθήσω τους άλλους και δίνω την ευκαιρία να διαπρέψουν
• Έχουν την αίσθηση του ανήκειν κι έτσι γίνονται πιο πρόθυμοι να καθοδηγήσουν από άλλους.
Πρωτοβουλία;
• Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι αυτό που κάνουν μετράει – είναι σημαντικό!
• Θυμούνται βέβαια ότι η πρωτοβουλία δεν δίνεται αλλά παίρνεται!
• Αισθάνομαι ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά στο αποτέλεσμα, κατά συνέπεια λέω τις ιδέες μου, κάνω τις προτάσεις μου.
• Οι προσδοκίες για επιτυχία παράγουν ενέργεια αρκετή για την έξτρα προσπάθεια, για τη διατήρηση της ενέργειας και υπό πίεση.
• Η πρωτοβουλία έχει ως αποτέλεσμα τις βελτιώσεις και άρα την καινοτομία, δεδομένου ότι η καινοτομία που αναμένουμε αφορά κυρίως τις διαδικασίες και πολύ λιγότερο την ανακάλυψη ενός νέου πλανήτη…

Να προβάλουμε όσους και όσα θα μας πάνε μπροστά

Το BGS (Σύνδεσμος Αποφοίτων Βρετανικών Πανεπιστημίων) έχει συστήσει (μεταξύ άλλων επιστημονικών ομάδων που λειτουργούν και παράγουν έργο) μια ειδική επιστημονική ομάδα
«BGS Economics Group«, με στόχο να οργανώνει δραστηριότητες (παρουσιάσεις, ομιλίες, ημερίδες,
σεμινάρια, εκδόσεις, κ.α.) σε αντικείμενα συναφή με το χώρο της. 
Η ομάδα έχει στελεχωθεί από υψηλού επιστημονικού επιπέδου μέλη του BGS από αλληλοσυμπληρούμενες θεματικές περιοχές, που εργάζονται σε εθελοντική βάση.

Μια από τις εκδηλώσεις της χρονιάς που προτιθέμεθα να οργανώσουμε είναι μια ημερίδα (Forum) με θέμα

Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία  – Start upEntrepreneurship and Innovation

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης αυτής διεξάγουμε μια έρευνα με συγκεκριμένους επιχειρηματίες
(διαφόρων δραστηριοτήτων), οι οποίοι ξεκίνησαν μια επιχειρηματική δραστηριότητα (start up) από το 2004 και μετά.

 Για  συμμετοχή στην έρευνα και στη ημερίδα,παρακαλώ να σταλούν απαντήσεις  στο info@bgs.gr με τα εξής στοιχεία:
Όνομα – Επίθετο – EMail – Τηλέφωνα επικοινωνίας – Επωνυμία, Κλάδος,website (άν υπάρχει).

Το BGS zητά την  συμπαράσταση / συμμετοχή όλων των μελών και φίλων του BGS, γιατί προσπαθεί ώστε αυτή η έρευνα και η ημερίδα που θα ακολουθήσει να έχει μεγάλη επιτυχία και να φανεί χρήσιμη και παραγωγική και για τους συμμετέχοντες και για την χώρα μας.

Επισημαίνεται ότι η έρευνα είναι εμπιστευτική και τα αποτελέσματά της θα χρησιμοποιηθούν από τα μέλη του “BGS Economics Group” αποκλειστικά και μόνο για τους σκοπούς της εκδήλωσης.

Όλοι ψάχνουν το πώς φτάσαμε ως εδώ.
Το BGS θέλει να προβάλλει όσους και όσα θα μας πάνε μπροστά.

Λατέρνα


Laterna

Originally uploaded by venetia koussia

Οι μελαγχολικές μελωδίες της λατέρνας γυρνούν τους παλαιότερους στους δρόμους της παλιάς Αθήνας
Να βλέπεις όμως τη λατέρνα στα πανηγύρια να την σπρώχνει ένας ηλικιωμένος κι ένα παιδί δεν ξυπνάει καμμία μνήμη παρά θυμό για την κατάντια μας.

International Training Centre of ILO at Turin

Last week I had a wonderful experience!  I participated in a full 3 days training programme organized by the International Training Centre of the ILO in collaboration with the EUROCIETT (the European Confederation of Private Employment Agencies) .  In 2000 ILO  launched a programme for Employers’ Activities (ACT/EMP) as a specific unit of the ITC of ILO, which is a  specialized UN (United Nations) Agency that provides training in all the policy areas in which the ILO is active.

The participants of the workshop

The course was on organizing, running and sustaining Effective Employers’ Organizations for the EU Temporary Agency Work.

Jeanne Schmitt was the project coordinator and together with Barbara Maino (project assistant),  Alan Wild (expert on Employers’ Organizations), Tristan d’Avezac (consultant on Employers’ Organizations),  Denis Pennel (General Manager of  EUROCIETT), Stephanie Fraser (South Africa EO expert)  and Martin Padulla (South America EO expert) provided an excellent 3 days seminar  in Turin (Italy).

Actually, this  seminar in  Turin was the first of a series of workshops, conferences and e-learning activities which will be realized through out 2010 and will end April 2011, in order to facilitate Employers’ Organizations of   Bulgaria, Estonia, Greece, Hungary, Poland, Lithuania, Latvia, Slovenia, Slovakia, Czech Republic, Romania, Poland, F.Y.R.O.M. and Turkey.

The ultimate  goal of these trainings is to create and facilitate working conditions that are safe and flexible for all market participants, that foster social dialogue  and respect all the rights of human beings at work, that fight unemployment and eliminate undeclared work.

I am glad and proud that the next workshop will be organized in Athens (next June) and will be organized by the Greek Association of Temporary Employment and Recruitment Companies (ENEPASE).   Latvia, Lithuania, Estonia and Greece will convene for 3 days in order to discuss progress since the initial Turin seminar and try to initiate social dialogue with local trade unions.

Excellent initiative, excellent organization, excellent example of using EU funds in a rational way!