Uncategorized

Να θυμόμαστε και να τιμάμε προγόνους, παραδόσεις, πατρίδες κάθε μέρα κι όχι στις επετείους. Τότε θα ζουν και θα μεγαλουργούν διαφορετικά θα μοιάζουν με μούμιες…

Πίνακας του #ΧρήστουΜποκόρου

Advertisements

Νάχεις…

Νάχεις μια σκιά να σε περιμένει για να ξαποστάσεις

Νάχεις ένα δρόμο για να τραβήξεις
Νάχεις έναν έρωτα να ζήσεις και να τρανταχτείς
Μην ονειρευτείς!
Ζήσε!!

Αυθεντικότητα

Ο αυθεντικός δεν μοιάζει γλειώδης ειδικά οταν παραμένει στο περιβάλλον που του ταιριάζει.Ας εξασκηθούμε περισσότερο στο να βλέπουμε την ουσία και να μην σταματάμε στην ιδεοληπτική περιγραφή της εικόνας. Τότε το συναίσθημα δεν θα λειτουργεί εις βάρος της λογικής αλλά θα συνεπικουρεί.

Το ποίημα της εβδομάδας 16/9

Αναμετρήσεις στο σκοτάδι…

dimart

Ένας επιλήσμων αριθμός

—Βάσκο Πόπα—
Μετάφραση: Σπύρος Τσακνιάς

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας αριθμός
Αγνός και στρογγυλός σαν τον ήλιο
Αλλά μόνος πάρα πολύ μόνος

Άρχισε να λογαριάζεται με τον εαυτό του

Διαιρούσε πολλαπλασίαζε τον εαυτό του
Αφαιρούσε πρόσθετε τον εαυτό του
Κι έμενε πάντα μόνος

Έπαψε να λογαριάζεται με τον εαυτό του
Και κλείστηκε στη στρογγυλή
Ηλιακή του αγνότητα

Απ’ έξω έμειναν τα πύρινα
Ίχνη των λογαριασμών του

Άρχισαν να κυνηγιούνται μεταξύ τους μέσα στο σκοτάδι
Να διαιρούνται όταν έπρεπε να πολλαπλασιαστούν
Να αφαιρούνται όταν έπρεπε να προστεθούν

Αυτά συμβαίνουν στο σκοτάδι

Και κανείς δε βρέθηκε να του πει
Να σταματήσει τα ίχνη
Και να τα σβήσει

* * *

Άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο Facebook

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Θάλασσα

θάλασσα…..

dimart

—Η νέα ταινία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες—

«Στα νερά που τα παιδιά μας κολυμπούν, κάποια άλλα δεν τα καταφέρνουν. Σχεδόν 3.000 άνθρωποι χάθηκαν φέτος στα νερά της Μεσογείου, αναζητώντας ασφάλεια»: H νέα ταινία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες υπογραμμίζει την αντίφαση που ζήσαμε όλοι μας αυτό το καλοκαίρι. Από τη μια όμορφες στιγμές μιας μαμάς με το παιδί της στις θάλασσές μας και από την άλλη, στα ίδια ακριβώς νερά, ο αγώνας και η αγωνία μιας μητέρας και ενός παιδιού, που είχαν την ατυχία να γεννηθούν στη λάθος χώρα, τη λάθος στιγμή. Η πλοκή της ταινίας λειτουργεί σε συμβολικό επίπεδο, αντιπαραβάλλοντας ξέγνοιαστες οικογενειακές στιγμές από την μία και την προσπάθεια για επιβίωση από την άλλη.

Τη δράση συνοδεύει μια αναπάντεχη μουσική επιλογή, που σαν σκοπό έχει να υπογραμμίσει πως η ανεμελιά αυτού του καλοκαιριού στιγματίστηκε από μια ανείπωτη ανθρωπιστική κρίση.

Η Ύπατη Αρμοστεία…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 120 επιπλέον λέξεις

«Φίλοι των φίλων» στα μουσεία;

Οι κλειστές επιλογές είναι από τη φύση τους αναξιοκρατικές. Απομονώνουν τις χώρες, κάνουν τους ανθρώπους ευάλωτους ενισχύοντας την αυταπάτη τής, κάθε φύσεως, αδοκίμαστης και αδόκιμης κυριαρχίας.

dimart

GroupResponsibilities

—της Μαρίας Κατσουνάκη—

Τέλη Ιανουαρίου του 2015, ένα εκτεταμένο δημοσίευμα στους New York Times ενημέρωνε ότι είκοσι από τα κορυφαία μουσεία της Ιταλίας αναζητούν διευθυντή με διεθνή διαγωνισμό («Italy goes global in search for museum directors», ο τίτλος του ρεπορτάζ). «Είναι ένα τεράστιο άλμα προς τα εμπρός», δήλωνε ο Ιταλός υπουργός Πολιτισμού Ντάριο Φραντσεσκίνι. «Τα ιταλικά μουσεία πρέπει να αποκτήσουν δυναμική». Συνέδεε μάλιστα την πρόθεσή του να «εκσυγχρονίσει» τα μουσεία της χώρας του ώστε να γίνουν πιο ελκυστικά στον επισκέπτη με την προσπάθεια του πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι να «απαντήσει» στις προκλήσεις που ανακύπτουν από μια παρατεταμένη ύφεση. «Αλλάζοντας απλώς διευθυντή δεν θα υπάρχει κανένα αποτέλεσμα, αν δεν αλλάξει το κράτος, αν δεν αλλάξει η δομή των μουσείων», πρόσθετε στο ίδιο δημοσίευμα ο Αντόνιο Νάταλι, διευθυντής της εμβληματικής Πινακοθήκης Ουφίτσι στη Φλωρεντία.

Νέος διευθυντής στα Ουφίτσι είναι πλέον ο Γερμανός Έικε Σμιτ. Η προκήρυξη του διεθνούς διαγωνισμού στην Ιταλία έγινε πράξη…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 397 επιπλέον λέξεις

Το τελευταίο tweet του Όλιβερ Σακς

Θέλω και ελπίζω στο χρόνο που μου απομένει να εμβαθύνω της φιλίες μου, να αποχαιρετήσω όσους αγαπώ, να γράψω περισσότερο, να ταξιδέψω αν έχω τη δύναμη, να φτάσω σε νέα επίπεδα κατανόησης και αυτογνωσίας

dimart

Ο επιφανής νευρολόγος Όλιβερ Σακς (9 Ιουλίου 1933 – 30 Αυγούστου 2015), —καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, συνεργάτης του New Yorker, του The New York Review of Books και ιατρικών περιοδικών, ο συγγραφέας των best seller (δείτε εδώ τα βιβλία του που κυκλοφορούν στα ελληνικά) που έγινε διεθνώς γνωστός το 1973 χάρη στο βιβλίο του Awakenings (Ξυπνήματα) όπου περιέγραφε πώς κατάφερε να «ξυπνήσει» ασθενείς με «ληθαργική εγκεφαλίτιδα», ο επιστήμονας που είχε μελετήσει σε βάθος και είχε εξηγήσει στο ευρύ κοινό τις νευρολογικές διαταραχές συμβάλλοντας στην κοινωνική αποδοχή ζητημάτων-ταμπού—, τον περασμένο Φεβρουάριο διαπίστωσε ότι ο καρκίνος από τον οποίο έπασχε είχε εμφανίσει μεταστάσεις και δεν του απέμεναν παρά μόνο λίγοι μήνες ζωής. Και τότε έγραψε: «Θέλω και ελπίζω στο χρόνο που μου απομένει να εμβαθύνω της φιλίες μου, να αποχαιρετήσω όσους αγαπώ, να γράψω περισσότερο, να ταξιδέψω αν έχω τη δύναμη, να φτάσω σε νέα επίπεδα κατανόησης…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 120 επιπλέον λέξεις

Ο ταξιδιώτης

Εσείς που ζείτε όλοι μαζί και περπατάτε
Χέρι χέρι, βαδίζετε ένα
Μονοπάτι δίχως νόημα
Στην πραγματικότητα είστε μόνοι.

dimart

3-format43

Αυτό δεν είναι τραγούδι #418
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς

«Τα blues της ερήμου», από τη Σαχάρα (βόρειο Μάλι) και τους Tinariwen. Τους έχουμε δει δυο φορές live στην Ελλάδα —το καλοκαίρι του 2008 στη Σάνη της Χαλκιδικής και ένα ή δύο χρόνια αργότερα στο Womad— και μακάρι να τους ξαναδούμε. Μέχρι τότε, θα ξεχαρμανιάζουμε με βιντεάκια από το youtube. Από το πρώτο τους άλμπουμ, το «Amassakoul» (2004), ακούμε το ομώνυμο τραγούδι: «Amassakoul» — «Ο ταξιδιώτης»:

Είμαι ένας μοναχικός ταξιδιώτης στην έρημο
Τίποτα το ιδιαίτερο
Αντέχω τον άνεμο
Αντέχω τη δίψα
Και τον ήλιο
Ξέρω πώς να βαδίσω
Μέχρι να δύσει ο ήλιος
Στην αχανή έρημο
Όπου τίποτα δεν σου δίνεται
Είμαι σε εγρήγορση
Έχω ανέβει κι έχω κατέβει βουνά
Τα βουνά όπου γεννήθηκα
Ξέρω τις σπηλιές που είναι κρυμμένο το νερό
Οι έγνοιες αυτές είναι οι φίλοι μου
Τα ‘χω πάντα καλά μαζί τους κι αυτό
Γεννά τις ιστορίες της ζωής μου
Εσείς…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 78 επιπλέον λέξεις

Γιατί ο βλάκας δεν καταλαβαίνει ότι είναι βλάκας

understanding idiots

dimart

—της Ελένης Κεχαγιόγλου—

John_Cleese_FINKMAGΟ Τζον Κληζ, ευρέως γνωστός από τους θρυλικούς Monty Python, εξηγεί σε ένα βίντεο την άποψή του ως προς το ότι οι πραγματικά βλάκες δεν μπορούν να αντιληφθούν πόσο βλάκες είναι. Τα όσα λέει ο Κληζ εδράζονται στην έρευνα του Ντέιβιντ Ντάνινγκ και του Τζάστιν Κρούγκερ από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ και στο επονομαζόμενο «φαινόμενο Ντάνινγκ-Κρούγκερ».

Το απόσπασμα αντλήθηκε από βίντεο του 2012 που είχε τον τίτλο «Ο Τζον Κληζ θεωρεί μάταια τα σχόλιά σας» και με το οποίο ο Κληζ απαντούσε σε μια σειρά από σχόλια που γίνονταν σε βίντεο των Monty Python στο YouTube. Συγκεκριμένα, απαντούσε  σε σχόλια που είχαν γίνει κάτω από το βίντεο με τον τίτλο «Το upperclass βλήμα της χρονιάς», στα οποία οι σχολιαστές θεωρούσαν ότι αυτό το βίντεο της δεκαετίας του 1970 αναφερόταν σε συγκεκριμένους πολιτικούς ηγέτες, όπως, π.χ., η Σάρα Πέιλιν… «Γεγονός το οποίο αρκεί από μόνο του για να ερμηνεύσει όχι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 652 επιπλέον λέξεις