Πάσχα

Η φύση απλοποιεί και καλεί

51-DSC_2737

Η απλότητα μας βοηθά να μπορούμε να απολαύσουμε τη φύση και να νιώσουμε ανανεωμένοι, να γεμίσουμε αισιοδοξία για το μέλλον, να τα βρούμε με τον εαυτό μας.

Η απλότητα αφαιρεί όλους τους παραμορφωτικούς φακούς που μας τραβούν την προσοχή αφαιρώντας το ουσιαστικό και το πρωτεύον. Η απλότητα εξυπηρετεί λοιπόν τη στόχευση. Κι όσο κι αν μιλάμε για εξειδίκευση στην αγορά εργασίας τόσο μας λείπει στην προσωπική μας ζωή.

Αλλά η στόχευση θέλει προσήλωση και η προσήλωση θέλει ξεκάθαρες επιλογές σ έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και προσκλήσεις…

Η φύση δεν προσκαλεί ούτε με τυμπανοκρουσίες ούτε με φανφάρες. Απλά βρίσκεται εκεί για όλους. Αλλά την αναγνωρίζουν οι λίγοι.

Κοινότοπο και πολυφορεμένο «οι λίγοι και οι πολλοί». Εύκολο να χωρίζεις δύσκολο να ενώσεις. Σωστό και πραγματικό. Και συμβαίνει πάντα άρα και κλασσικό…

Ας αφεθούμε και ας απολαύσουμε τις αξίες που δεν αποτιμώνται με τα νομίσματα που έχουμε συνηθίσει. Ας αφήσουμε τον εαυτό μας να γευτεί όσα δεν αξιολογούνται με Michelin.

Advertisements

Πάσχα – Πέρασμα –

Κάθε τέτοιες ημέρες παίρνουμε μιά ανάσα από το καθημερινό τρεχαλητό και διαπιστώνουμε ότι κάνουμε συνήθως άλλα από αυτά που έχουμε ήδη ευχηθεί. Κι έτσι όλοι σπεύδουμε να ευχηθούμε και πάλι να αποκτήσουμε αυτά που μας λείπουν. Να γίνουμε αυτό που πιστεύουμε θα μας κάνει περισσότερο χαρούμενους κι ευτυχισμένους. Αυτες οι στάσεις μας θυμίζουν τα σπουδαία και τα σημαντικά, όχι τα καθημερινά και τα επείγοντα..

Η ευτυχία όμως δεν είναι μέρος, δεν είναι προορισμός, δεν είναι χώρα…

Η ευτυχία είναι στιγμές, είναι τρόπος ζωής, είναι διαδρομή, είναι συναίσθημα, η ευτυχία είναι απελευθέρωση απ’ολα τα πρέπει που την σκοτώνουν.

Με την ευτυχία αγαπάς, δίνεις, χτίζεις γέφυρες, δεν γκρεμίζιες, προχωράς μπροστά,….

Ευχόμαστε κάθε Πάσχα να αναστηθούμε ως καινούργιοι, να περάσουμε σ’έναν άλλο κόσμο όπου δεν θα ξανακάνουμε τα ίδια λάθη, σ’εναν κόσμο που η αγάπη θα πρυτανεύει και η θετικότητα της σκέψης θα κυβερνά;

Η αισιοδοξία είναι στάση ζωής και όχι αποτέλεσμα επιπολαιότητας ή άγνοιας.

Μα πώς θα γίνει αυτό όταν δεν μιλάμε; Πώς να σου μιλήσω όταν μας εμποδίζουν  ψευτο-εγωισμοί και ανασφάλειες; να  Κανείς δεν αγαπά τον άλλον επειδή κρύβεται, κλείνεται ή απομακρύνεται.  Πώς άλλωστε ν αγαπήσεις κάτι που δεν ξέρεις;

Φτάνουμε σε απόγνωση γιατί απομακρυνόμαστε κατ’αρχήν από τη γνώση του εαυτού μας, άν την είχαμε κατακτήσει και ποτέ…. Κι έτσι περιμένουμε τον από μηχανής Θεό, τον άλλον να καταλάβει, απομακρυνόμαστε από τις πηγές της ευτυχίας, από τα μονοπάτια της ευτυχίας…

Πάσχα – Ανάταση Ψυχής – Πέρασμα στην Γη της Επαγγελίας, μετά την ειλικρινή Μετάνοια….

Ευχομαι του χρόνου να έχουμε επιτρέψει στους εαυτούς μας να ζήσουν περισσότερες στιγμές ευτυχίας – υγείας και ευδαιμονίας. Τους το χρωστάμε γιατί Τους αξίζει…προσευχές απλών ανθρώπων

Κούλουμα και Σαρακοστή

Είτε προέρχεται από το λατινικό cumulus συσσώρευση, σωρός, αφθονία, είτε από τις κολώνες του Ολυμπίου Διός σημαίνει ότι με τα ΚΟΥΛΟΥΜΑ τελειώνει η εποχή της αφθονίας και αρχίζουμε τη ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ, τις σαράντα ημέρες νηστείας, προσευχής, μεταμέλειας, λιτού βίου προκειμένου να προετοιμαστούμε για το Πάσχα, για την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, της απελευθέρωσης μέσω της συγγνώμης για το πέρασμα από τη φθαρτότητα στην αιωνιότητα.
Δεν είμαι σίγουρη γιατί ξεφαντώνουμε μασκαρεμένοι. Ισως για να πιστέψουμε ότι στην καθημερινότητα υποδυόμαστε μόνο τον εαυτό μας! Αμ δε!
Γενικά δεν καταλαβαίνω τους άλλους ρόλους, σθεναρά προσηλωμένη στα δικά μου έργα και ημέρες,εκτός κι αν πρόκειται να συμβιώσω, συνδιαλαγώ, συναποφασίσω, κλπ, κλπ
Δύσκολες, βαρειές, μαχητικές, άγονες πολλές φορές, άσφαιρες ποτέ, επαναλαμβανόμενες καθημερινές σκηνές όταν επιμελώς δεν αναγνωρίζω το νόημα… και πάλι και πάλι, αέναα, αχόρταγα, ονειροπόλα κι όμως τόσο ρεαλιστικά, τόσο ανθρώπινα, απλά αυθόρμητα, απλά αληθινά.
Ευχόμαστε «υγεία» πάντα γιατί είναι τελικά το μόνο μη ελέξγιμο! Ή μάλλον αυτό που τελικά μπορεί να αποβεί μοιραίο και οριστικό της απώλειας….Γιατί κι άλλα πολλά είναι μη ελέξγιμα αλλά προφανώς προκαλούν το μοιραίο εμμέσως….
Πάντα θαυμάζω την ανατολική στωικότητα όπου η μικρούλα και ασήμαντη σταγόνσ του νερού (απ όπου κι αν προέρχεται) διαβρώνει και λειαίνει τον απροσπέλαστο, αμετακίνητο και σοβαροφανή βράχο….
Καλά Κούλουμα λοιπόν σήμερα και εξαιρετικές προετοιμασίες για να διδαχθούμε μέσα από το λιτό βίο την αξία του ΕΙΜΑΙ και να ξεχάσουμε τη φθαρτότητα και την κενότητα του ΕΧΩ!
Εκτός κι αν πρόκειται για ακριβά δώρα τύπου Κασκώλνικοφ…..

Easter and Spring push for more honest thinking

Η νηστεία μας ωθει να βρούμε σε τι πρέπει να είμαστε εγκρατείς. Τουλαχιστον να προσπαθήσουμε να δούμε τι γινεται.
Πρεπει να τρώμε με λιγότερη βουλημία; να τρώμε χωρίς να επιλέγουμε, αλλα να τρώμε για να ζούμε;
Πρέπει να ασκηθούμε σε περισσότερη εγκράτεια με το ποτό; Ισως το τσιγάρο; Ισως κάτι άλλο; π.χ. την υπερβολικη κριτική είτε «κοινωνική» είτε άλλη;
Μήπως είναι καιρός να περάσουμε από την «πολυλογία» και τη θεωρία στην  πράξη;
Δεν χρειάζεται να σταυρωθούμε όλοι γι αυτό.  Πρόλαβε άλλος … 
Εμείς ας αρκεστούμε να αγαπήσουμε όχι βεβαια αυτόν που σταυρωθηκε για μας ούτε μονον τον εαυτό μας , αλλά τον δίπλα μας ως τον εαυτόν μας.
Τότε θα έχουμε κάνει ένα άλμα όχι δειλό  βήμα.
Τότε θα νιώσουμε ότι οι θυσίες δεν πάνε χαμένες.
Τότε θα νιώσουμε ότι μπορούμε να παίξουμε ρόλο ακόμη.  Ισως να καταλάβουμε ότι σ αυτήν τη ζωή κανείς δεν μπορεί να μας πάρει το ρόλο του εαυτού μας (αυτον έχουμε έρθει να παίξουμε – και δεν μπορεί κανείς άλλος ούτε να μας τον πάρει ούτε και να τον παίξει καλύτερα).
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ σε οσους νομίζουν ότι σήμερα είναι πεθαμένοι…. ή έστω αποθαρρυμένοι.
Προτιμώ η Ανοιξη και το Πάσχα να μας θυμίζουν το Αγαπάτε Αλλήλους, μπας και το εμπαιδώσουμε κάποτε.

Μεγάλη Εβδομάδα 2011

Καιρός πάντα υπάρχει για να σκεφτούμε αρκεί να το επιλέξουμε και να μην φοβηθούμε.  Η Μεγάλη Εβδομάδα προσφέρεται για σκέψη, προσφέρεται για συγχώρεση, προσφέρεται… Βέβαια ίσως στις μέρες μας ακόμη και οι προσφορές με καχυποψία αντιμετωπίζονται για να μην πω ότι παραβλέπονται…

Κάθε σκέψη ξεκινάει με ανάλυση, των  γύρω, των μέσα, αυτών που μας επηρεάζουν, αυτών που επηρεάζουμε, όσα περισσότερα τα στοιχεία που παίρνει υπ’οψη της τόσο μεγαλύτερη η σύγχυση που δημιουργείται κι ίσως να απομα΄κρυνόμεθα από το στόχο: ανάλυση του εαυτού ….  Εξαρτάται από το στόχο βέβαια, γιατί ανάλυση για την ανάλυση δεν λέει τίποτα – δεν ωφελεί τίποτα.  Ανάλυση για τη συγχώρεση, ανάλυση για τη μετάνοια, ανάλυση για τη βελτίωση όμως; 

 Πόσο σπαυδαίο  είναι αλλά και πόσο σπάνιο να μπορείς να βρείς την ηρεμία μέσα από τη συγχώρεση; 

Μεγάλη Πέμπτη του 2011 ας είναι μια μέρα που πήραμε την απόφαση να πούμε σ’αυτούς που μας σταυρώνουν  «Πάτερ, Άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»….