art

Σταγόνες βροχής…

Μην μπερδευτείς!

Δεν είναι ιδρώτας, πέρασε το καλοκαίρι μαζί με το πάθος

Δεν είναι δάκρυα,
Φύσηξε πολύ και τα στέγνωσε, έτσι ξεράθηκε και το χώμα…

Δεν είναι νερό,
Το φιλί σου ξερό και σούδωσα να δροσιστείς, έτσι κι έφυγες, δραπέτης

Σταγόνες βροχής μιάς καινούργιας αρχής…

Advertisements

Change…


Artists change before the rest of us 

Artists dare to try and risk, fail and retry 

Artists are motivated by the realization of their dream without caring about been awarded or rewarded. 

Artists believe in themselves and the power of their dream.

Artists dare, dream,  do!

Art changes We change.

We are the followers. Art is leading. Not so bad once we are aware about it and stop reacting. 

Art is waiting, will you join?
New Tate Modern

June 2016

Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ – Σύλβια Πλαθ

Είμαι ασημένιος και ακριβής. Δεν έχω προκαταλήψεις.
Ό,τι βλέπω το καταπίνω αμέσως
όπως είναι, ασκίαστο από αγάπη ή απέχθεια, 

Δεν είμαι σκληρός, μόνο ειλικρινής
Το μάτι ενός μικρού θεού, με τέσσερις γωνίες.
Τον περισσότερο καιρό στοχάζομαι κοιτάζοντας τον απέναντι τοίχο.
Είναι ροζ, με βούλες. Τον έχω κοιτάξει τόσο πολύ
που μέρος νομίζω είναι της καρδιάς μου. Αλλά τρεμοπαίζει.
Πρόσωπα και σκοτάδι μας χωρίζουν συνεχώς.
Τώρα είμαι μια λίμνη. Μια γυναίκα σκύβει πάνω μου,
ψάχνοντας στις εκτάσεις μου για αυτό που πραγματικά είναι
Έπειτα στρέφεται σε αυτούς τους ψεύτες, τα κεριά ή το φεγγάρι                     

Βλέπω την πλάτη της και την αντανακλώ πιστά

Με αμείβει με δάκρυα και χειρονομίες.

Είμαι σημαντικός για αυτήν. Έρχεται και φεύγει.

Κάθε πρωί το πρόσωπό της είναι που σκορπίζει το σκοτάδι.

Μέσα μου έχει πνίξει ένα μικρό κορίτσι, και μέσα μου μιά γριά γυναίκα

Ανεβαίνει προς αυτήν μέρα με τη μέρα, σαν ένα κήτος τρομακτικό.

 Απόδοση: Γιώργος Τρίγκας

 Image

Τα άγνωστα μουσεία της Ελλάδος

Υπάρχει Αρχαιολογικό Μουσείο  στον Πόρο!  Και έχει αντικείμενα και μαρμάρινα και πήλινα και χρυσά κυρίως από το 400 πχ αλλά και ορισμένα από το 1000πχ.

Δεν υπάρχει βεβαίως φυλλάδιο ούτε ξεναγός.  Οι φιλικοί υπάλληλοι στην ερώτησή μου για το πότε λειτούργησε απάντησαν πριν από περίπου 15 χρόνια, επειδή όμως δεν επείσθην έψαξα (χάρη στο google δεν μου πήρε και πολύ ώρα) και βρήκα το άρθρο της αρχαιολόγου  Ελένη Κονσολάκη-Γιαννοπούλου, όπου και διαβάζω ότι χτίστηκε τη διετία 1967-1968 στη θέση της παλαιάς οικίας του Αλ. Κορυζή (πρωθυπουργού της Ελλάδας το 1941) η οποία δωρήθηκε για το σκοπό αυτό.

Δεν είχα πεισθεί αφ’ ενός γιατί οι υπάλληλοι δεν μου έμοιαζαν να είχαν αναρωτηθεί πριν από τη δική μου ερώτηση- μάλλον για συμβασιούχοι μου φάνηκαν –  αφ’ ετέρου ένα από τα εκθέματα του Μουσείου (το μαρμάρινο πόδι ενός αγάλματος) βρέθηκε από έναν μαθητή του Γυμνασίου του Πόρου περί τα τέλη της δεκαετίας του ’50 (1958 αν θυμάμαι καλά) και ξεκίνησε η ιδέα συλλογής διαφόρων τέτοιων αρχαιοτήτων καθώς και της ίδρυσης του μουσείου από έναν φιλόλογο καθηγητή του σχολείου (μου διαφεύγει το όνομα). 

Υπάρχουν αρχαία που περιμένουν απ’ έξω από το μουσείο καθώς και άλλα (3 φορές όσα εκτίθενται μέσα) σε αποθήκες.  Με δύο ευρώ εισίτηριο ούτε οι μισθοί των υπαλλήλων δεν βγαίνουν!

Υπουργείο Πολιτισμού Πού Είσαι;το εισιτήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Πόρου

Μήπως είναι ώρα να φανείς;

Τα τραίνα φεύγουν Οι γραμμές μένουν

Τα τραίνα έρχονται και φεύγουν. Οι γραμμές όχι: αντίθετα μάλιστα «ριζώνουν». Τα τραίνα έρχονται και μαζί τους οι ταξιδιώτες, οι τουρίστες, οι δικοί μας άνθρωποι, τα όνειρα, οι προσδοκίες για τις πράξεις, οι γείτονες, οι εχθροί, μαζί τους έρχεται κι η ώρα της αλήθειας! Τα τραίνα φεύγουν και παίρνουν τα αγαπημένα ή τα μισητά πρόσωπα, γεννιέται ξανά ο πόνος της προσμονής, αλαφρώνεις από την καθημερινή συνήθεια ή την προσκόλληση. Η ζωή είναι ένα ατελείωτο πήγαινε-έλα κι αλοίμονο σ’αυτόν που την αντιμετωπίζει μόνο έτσι και ξεχνάει τους σταθμούς και τις γραμμές (ίσως επειδή δεν μιλάνε….)

THE MUSEUM OF INNOCENCE

I JUST FINISHED READING THE EXCELLENT 30 YEARS EVOLUTION  OF ISTANBUL (MID 70s TILL NOWDAYS) THROUGHT THE PEN OF ORHAN PAMUK.

THE MUSEUM OF INNOCENCE SPEAKS ABOUT ALL OF US – AS WE ALL HAVE  ONCE BEEN INNOCENT – AS WE ALL HAVE BEEN IN LOVE (I HOPE ALL OF US) – ALL OF US ARE ATTACHED TO SOMETHING AND OR TO SOMEONE ONE WAY OR ANOTHER – GOD BLESSES THOSE WHO ADMIT IT.

DO WE REALLY KNOW WHEN WE LIVE A HAPPY MOMENT? DO WE LIVE THE MOMENT OR WE LOSE IT LOOKING FORWARD TO TOMORROW?

ARISTOTLE  – THE DIFFERENCE BETWEEN TIME AND PLACE – THE LINKS BETWEEN THESE TWO CONCEPTS AND ABOVE ALL HAPPINESS IS AN INTERNAL ISSUE ARE SOME OF THE REPEATED THEMES OF THE 800 PAGES OF THE BOOK THAT I ABSORBED …..

Χειροτέχνες όλου του κόσμου Ενωθείτε και Προβληθείτε!

Ξεφυλλίζοντας το Gourmet της Ελευθεροτυπίας του Δεκεμβρίου 2009 μου τράβηξαν την προσοχή τα πάνινα καλάθια της Ελένης Πατηνιώτη, μία από τις συνήθως ωραίες και πρωτότυπες προτάσεις της Αγλαϊας Κρεμέζη.

Το ETSY  ένας δικτυακός τόπος όπου εκθέτουν και πωλούν καλλιτέχνες απ’ολο τον κόσμο αντίκες, παλαιά κομμάτια, χειροποίητα δικά τους σύγχρονα σε πολύ καλές τιμές, και δεδομένου ότι είναι σε δολλάρια μου φάνηκαν ακόμη καλύτερες.

Μόνη παραφωνία ήταν κάτι μεταλλικά κουτιά – όμοια έχει το ΙΚΕΑ – που ένας Καναδός τα πουλούσε απίστευτα ακριβά.

Εννοείται ότι έφτιαξα λογαριασμό myetsy για να μπορώ να αγοράζω, να αποθηκεύω τα αγαπημένα μου προϊόντα και τους αγαπημένους μου προμηθευτές.

Χάρηκα που 100 Ελληνες – απ’ολη την ΕΛλαδα- συμμετέχουν σ’αυτόν τον τόπο, ο οποίος φιλοξενεί συνολικά 170.000 προμηθευτές!

Μερικά από αυτά που μου άρεσαν θα δείτε παρακάτω

1960s 18k Gold and Tourmaline Ring by H. Fred Skaggs
1960s John Prip for Reed and Barton Dimension Silver Plate Coffee Set
Falling in Love Earrings  AAA citrine briolette oxidized fine silver

Η Λευκή Κορδέλλα

Σήμερα είδα άλλη μία υπέροχη γερμανική ταινία. Με έκανε να σκεφτώ. Αυτές τις ταινίες θεωρώ υπέροχες.

Μετά τη Ζωές των Αλλων που τρομάξαμε με τη σκληρότητα της Κομμουνιστικής Γερμανίας, τώρα Η Λευκή Κορδέλλα. μας κάνει να καταλάβουμε γιατι η Γερμανία ήταν τόσο έτοιμη να βοηθήσει το Χίτλερ να εξαπολήσει τέτοια τρομοκρατία.

Στα  1913 σέ ενα χωριό βλέπουμε, γινόμαστε μέρος της τρομοκρατίας του πάστορα, της ψυχολογικής βίας του θεοσεβούμενου πατέρα προς τα παιδιά του, παρακολουθούμε άφωνοι την τυφλή τους εκδίκηση, την παιδική σκληράδα, το φιλότιμο μαζί με την υποταγή στον βαρώνο που κανονίζει για τις δουλειές και τις τύχες τους, τις περιπέτειες της αγαθής ψυχής του δάσκαλου…..

Υπέροχη μαυρό-ασπρη ταινία με εξαιρετική φωτογραφία τόσο τοπίων όσο και πορτραίτων.

Χωρίς φανφάρες κραυγάζει!

Δες τα μάτια των ανθρώπων και πρόσεξε μην σε τρυπήσουν.

Μην τη χάσετε και μην πάτε για να περάσετε την ώρα σας.

Πηγαίνετε για να σκεφτείτε. Κάνει καλό….

The Frick Collection Museum at New York

Walking by the Central Park of New York I photographed the museums as it was Monday and most Museums are closed).  One of the was the Frick Collection, which has a spectacular collection in a mansion built by businessman Henry Clay Frick at the beginning of 20th century.