attica

Λατέρνα


Laterna

Originally uploaded by venetia koussia

Οι μελαγχολικές μελωδίες της λατέρνας γυρνούν τους παλαιότερους στους δρόμους της παλιάς Αθήνας
Να βλέπεις όμως τη λατέρνα στα πανηγύρια να την σπρώχνει ένας ηλικιωμένος κι ένα παιδί δεν ξυπνάει καμμία μνήμη παρά θυμό για την κατάντια μας.

Advertisements

Αίγινα το Νοέμβριο….

Το χταπόδι για να μαλακώσει θέλει χτύπημα
Χτύπημα χταποδιού στην Αίγινα

Ο καιρός στην Αττική και το Σαρωνικό κόλπο δεν ακολουθεί καμμία σειρά ούτε μπαίνει σε καλούπια! Κι αυτό μάλλον μας αρέσει. Το απρόβλεπτο άλλοστε (κι όταν μάλιστα είναι ευχάριστο) πάντα δημιουργεί θετικά συναισθήματα…

Την 1η Νοεμβρίου είχαμε γύρω στους 10 βαθμούς και  15 ημέρες αργότερα ο υδράργυρος ανέβηκε πάλι στους 20! Τι ευτυχία! και βεβαίως δεν χάσαμε την ευκαιρία.. όπου φύγει – φύγει.

 Στο δρόμο απολαύσαμε εικόνες από ιστιοπλοία με μπαλόνι, βαρκούλες που γευόντουσαν τον φθινοπωρινό ήλιο, πιτσιρίκια που τα σουρνε το φουσκωτό (γιατί ξέμειναν από αέρα)

Προορισμός μας η Αίγινα – ΔΕΝ ΤΗΝ ΒΑΡΙΕΜΑΙ ΠΟΤΕ – Αντιθέτως τη νοσταλγώ συχνά (εκτός από το κατακαλόκαιρο που πήζει από τουρίστες και μηχανάκια)
Η  απογευματινή βόλτα προς το Φάρο ήταν ακόμη μια εξαιρετική ευκαιρία για φωτογραφίες και ονειροπόληση…
 

 

 

Κυριακάτικες Χειμερινές Βόλτες …..

Σήμερα ήταν η πρώτη κρύα Κυριακή του φετεινού χειμώνα! 1η Νοεμβρίου και η θερμοκρασία γύρω στους 10 βαθμούς C αλλά με τον δυνατό άνεμο (τόσο που να έχει απαγορευτικό παντού) νόμιζες ότι ήταν πολύ χαμηλότερη.

Είχαμε την έμπνευση να δούμε την ΑΘήνα από ψηλά γι’ αυτό και σκαρφαλώσαμε στον Υμηττό.

Ενας γκιώνης στο σύρμαΑπό το Πανόραμα της ΒούλαςΟ Σαρωνικός από τον Υμηττό

 Στη συνέχεια περάσαμε από το Πανόραμα της Βούλας (τι το θέλαμε;).  Είχα να πάω πάνω από 15 χρόνια από εκεί. Απίστευτη η κακογουστιά των ανθρώπων, απίστευτη η ανεγκεφαλίτιδα! Να έχεις μονοκατοικία χωρίς κήπο (με όλα τα εκατομμύρια ακουμπισμένα στα μπετά και στους εκβραχισμούς….) και να ακουμπάς και στον διπλανό.

Βέβαια είναι πολύ καλύτερα να κάνεις βόλτες και να θαυμάζεις τη φύση – τον ουρανό – τη θάλασσα – τα σύννεφα κλπ από το να διαβάζεις τις Κυριακάτικες εφημερίδες όπου άλλος γράφει ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην εργασία (και αλοίμονο αν δεν ήταν έτσι) και σε άλλο σημείο διαβάζεις οτι από τις 7000 νοσηλευτές που προσελήφθησαν την 5ετία 2004-2009 οι 2500-3000 τοποθετήθηκαν σε άλλη υπηρεσία.   Εγώ έτσι μπλέκομαι – για να μην πω οργίζομαι….

Καλό μας μήνα!

 

Κυριακές στον Αλιμο και το Παλαιό Φάληρο

Alimos beachΟ καιρός στην Αττική πολλές φορές επιτρέπει βόλτες το απομεσήμερο. Οσο κι αν προσπάθησαν να χαλάσουν τη βόλτα των πεζών στην παραλιακή (από το Φλοίσβο μέχρι τον Αλιμο) με το τραμ δεν τα κατάφεραν.

στη στάστη της Μαρίνας Αλίμου

Περιμένοντας το τραμ στη στάση της Μαρίνας Αλίμου

 

 

 

 

 

 

 

 

Πολύς κόσμος βγαίνει να περπατήσει και να χαζέψει τη θάλασσα, να ονειρευτεί την ελευθερία, άλλος πάλι βρίσκει ευκαιρία να πουλήσει την πραμάτειά του, άλλος απλώς να λιαστεί, άλλος να τρέξει….

selling flowers at the entrance of Alimos Marina

Περπατώ και φωτογραφίζω  τις  Κυριακές και τις σχόλες τον κόσμο, τα σύννεφα, τη θάλασσα, τα δέντρα

 

Fullmoon at Election Times

Sunday 4th October 2009 – A date that many of us will remember as the beginning of a new era in many aspects:

A new era for Greece (the Socialist government is re-elected during turbulant times), a new era for George Papandreou (it is the first time he becomes a Prime Minister); a new era for New Democracy (the party lost  the Government and their President Kostas Karamanlis resigned immediately).

The fullmoon was captured by my Nikkon and in some instances it is brighter than the sun.

Sunday 4th October 2009

Sunday 4th October 2009

Fullmoon in full view

Fullmoon in full viewFullmoon over the city

Φωτιές στην Αττική

Και πάλι έχουμε να λέμε και να κλαίμε και κάποιοι να επωφελούνται… Ετσι είναι η ζωή «ο θάνατός σου η ζωή μου»  Μόνο που εδώ το έχουμε παραξηλώσει.

Δεν με νοιάζει αν η Πυροσβεστική ήταν συντονισμένη ή δεν ήταν ούτε πόσα οχήματα ούτε πόσα αεροπλάνα.  Με νοιάζει που δεν τηρείται κανένας Νόμος  (όταν υπάρχει) και χτίζουν πάντα μετά από περίπου 15 χρόνια σε όλα τα καμμένα. Με νοιάζει που μετατοπίζεται  (για να μην πω εξαφανίζεται) το κυρίως θέμα, με νοιάζει που η πατρίδα μου καίγεται και σε κάποιους όχι καρφί δεν καίγεται αλλά επωφελούνται κι όλας (και νααα.. τα κροκοδείλια δάκρυα..)

Μεγάλωσα στην Παλαιά Πεντέλη και ξέρω καλά τι σημαίνει να είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις το σπίτι σου, ξέρω καλά τί είναι να προσπαθείς να καταβρέξεις τα πεύκα που βρίσκονται γύρω γύρω από αυτό – συχνά το αγκαλιάζουν…Κι αυτό που θεωρείται υπέροχο ξαφνικά γίνεται τρομερή απειλή.

Ανοιξα κι εγώ την τηλεόραση για να ενημερωθώ – Μόνο εκνευρισμός μπορεί να σε πιάσει σιχαμάρα για τα μέσα και απογοήτευση για το σύστημα.

Σαν να βλέπεις reality show – ευτυχώς έμαθαν και σταμάτησαν πιά να ρωτάνε  «Πώς νιώθετε  που σας κάηκε το σπίτι;»

Υπήρχε μία εξαιρετική βόλτα στη Λίμνη του Μαραθώνα σε χωματόδρομο με τη Λίμνη στα αριστεριά σου όπως έμπαινες από την άσφαλτο και η τελευταία φορά που ήμουν εκεί ήταν πέρισυ την Ανοιξη.

Η Λιμνη του Μαραθώνα

Κάτι πρέπει να κάνουμε κι αν δεν αρχίσουμε από τον εαυτό μας προκοπή δεν βλέπω.

Αποσπάσματα από την υπέροχη θαλασσινή βόλτα

Αφήνοντας πίσω μας την Αθήνα

Αφήνοντας πίσω μας την Αθήνα

Σαλπάροντας φυσούσε αλλά η ανάγκη για φυγή ήταν μεγαλύτερη ….
Η αποζημίωση ήρθε από την αρχή: Λαμπρός ήλιος, ελαφρύ αεράκι, τοπίο που δεν το χορταίνεις…dsc_1707

Οι γλάροι μας συντρόφεψαν σχεδόν σε όλο το ταξίδεμα μέχρι το Λαύριο.

Ηταν πολλοί, άλλοτε με τα μικρά τους ψάρευαν κι άλλοτε πετούσαν συντροφικά…..

Η Ελλάδα είναι ένας υπέροχος τόπος και όσοι βρίσκονται εδώ είναι τυχεροί ….

Η επαφή με τη φύση βοηθά τους περισσότερους ανθρώπους να αποφορτίζονται, να απαλάσσονται από την περιττή και συνήθως αρνητική ένταση που έχουν συσσωρεύσει και τους βοηθά να κάνουν θετικές σκέψεις. 

Προτείνω σε όλους μικρές ή μεγαλύτερες αποδράσεις στη φύση – κι ευτυχώς η Αθήνα προσφέρει αρκετές (…ακόμη). 

Για όσους αγαπούν τη θάλασσα κανονικό περπάτημα στην παραλία από το ΔΕΛΤΑ Φαλήρου μέχρι και το Καλαμάκι είναι εξαιρετικό τονωτικό.

Γιά όσους αγαπούν το βουνό προτείνω το δάσος της Καισαριανής  και τους καταρράκτες της Πεντέλης.