coaching

Bankruptcy – Χρεωκοπία

Τελικό απόσπασμα από το βιβλίο «Συναισθηματική Ευημερία – Συναισθηματική Χρεωκοπία» της Δρ. Σοφίας Πρωτόπαππα και της Christine McGuire

Εαυτέ μου,

Σ’ ευχαριστώ που με δέχεσαι όπως είμαι, που με αγαπάς με τα ελαττώματά μου, που μου λες τα πάντα. Που κοιμάσαι μαζί μου τα βράδια, και μαζί μου ξυπνάς τα πρωινά. Σ’ ευχαριστώ εαυτέ μου που με φροντίζεις και με στολίζεις, που είσαι για μένα – χαρά, γέλιο, ευτυχία, λύπη, δάκρυ, στεναχώρια. Φίλος μου κι αδελφός μου εσύ, εγώ, για πάντα μαζί, ένα. Σ’ ευχαριστώ Ηρώ, Ελίνα, Μαρία, Νατάσσα, Στέλιο, Μάριε, Γιώργο, Στέλα, Νίκο, Ελένη, Συμεών, Δημοσθένη, Χαρά, Γεωργία. Σ’ ευχαριστώ που περάσαμε στο πανεπιστήμιο, που βρήκαμε δουλειά, που κάναμε παιδί, που είμαστε καλά. Σ’ ευχαριστώ που έχουμε την υγειά μας, που με στηρίζεις, που με προσέχεις, που μου μαθαίνεις και με μαθαίνεις.

Πες μου, όμως, απ’ αυτά που κάνεις, πόσα είναι για μένα και πόσα για τους άλλους; Ντύνεσαι για μένα; Στολίζεσαι όταν είμαστε μόνοι, με περιποιείσαι; Ή το κάνεις μόνο όταν μας βλέπουν;

Είμαι κι εγώ εδώ ξέρεις! Πότε με πήγες ταξίδι για μένα; Πότε μου έκανες ένα δώρο για μένα; Πότε αισθάνθηκες περηφάνεια; Μη με ξεχνάς. Πού το «ευχαριστώ» και πού το «μπράβο» σου; Πριν πάμε στους άλλους, πρέπει πρώτα να είμαστε εμείς.

Έλα να κάτσουμε στον ήλιο μαζί, μία στιγμή, μία μόνο. Να χαρούμε

απλά, μαζί. Ξέρεις, πρέπει πρώτα να τα βρούμε εμείς οι δύο πριν τα βρούμε με τους άλλους. Αν δεν με θέλεις, και δεν με σέβεσαι, και δεν με εκτιμάς, και δεν σου αρέσω και δεν χαίρεσαι που είμαι, πώς θέλεις και περιμένεις και αγωνιάς, να μας θέλουν, να μας σέβονται, να μας εκτιμούν οι άλλοι; Πώς περιμένεις να τους αρέσουμε και να χαίρονται που είμαστε;

Τι σου ζητάω, Κατερίνα, Κώστα, Στράτο, Κική, Ιορδάνη, Αλεξάνδρα, Σπύ-

ρο, Κωνσταντίνε, Ελευθερία, Μαρίνα, Τάσο, Σταμάτη, Τζελίνα, Γρηγόρη; Τι σου ζητάω; Να δεις το χέρι που σε ταΐζει, τη σκέψη που σε φροντίζει, το φόβο που σε προστατεύει, την ελπίδα που σε θρέφει. Εμένα δηλαδή κι εσένα, για πάντα μαζί. Μην ξεχνάς, αν χρειαστεί εν ώρα πτήσης, πρώτα βάλε τη μάσκα οξυγόνου σε εμάς και στη συνέχεια σε όποιον συνοδεύουμε. Πρώτα εμείς πρέπει.

Συγχώρεσέ με για τα λάθη μας, μαζί τα κάναμε, γιατί με τιμωρείς; Άνθρωπος είμαι, πρέπει να δείξεις κατανόηση, αλλιώς δεν πάμε παρακάτω, βήμα. Ούτε για εμάς ούτε για τους άλλους. Κι αν έκανες λάθος, ζήτα μου συγγνώμη, και σου ζητώ κι εγώ, για να αισθανθούμε καλύτερα, δεν υπάρχει εγωισμός ανάμεσά μας. Είμαστε η μόνη όψη στο ίδιο νόμισμα. Κι αν είμαστε εμείς οι δύο καλά, εαυτέ μου, εάν με δέχεσαι για όσα είμαι και δεν είμαι, εάν με αγαπάς εμένα το φίλο σου με τα ελαττώματά μου, κι αν σ’ αγαπώ κι εγώ, τότε θα είμαστε καλύτερα για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε, αφού «για πάντα μαζί» – επιλογή γι’ αυτό όχι, αλλά επιλογή για το πώς, ναι.

Σίγουρα, Βίκυ, Νάνση, Δήμητρα, Ευαγγελία, Μανώλη, Άννα, Γιάννη, Λίνα, Σταυρούλα, Christine, Σοφία. Εγγυώμαι και υπογράφω. Μαζί θα πάμε στη χαρά, στο γάμο, στην προαγωγή, στη λύπη, στο χωρισμό, στην απόλυση, στη νέα ευκαιρία. Στο καλό και στο δύσκολο, μαζί, το μόνο σίγουρο. Στην αγωνία και στην ανακούφιση, στον πόνο και στη λύτρωση. Σ’ ακρογιαλιές δειλινά.

Σ’ ευχαριστώ για όλα, εαυτέ μου, που είμαστε, που γινόμαστε. Καλύτεροι. Ό,τι μου λες το κάνω. Κι ό,τι δεν με αφήνεις, όχι. Εσύ ο Αλαντίν και το πιστό σου τζίνι εγώ. Οι ευχές σου διαταγές μου. Πάνω, και πριν από όλα, αυτογνωσία κι αποδοχή, εσωτερική ηρεμία κι ευτυχία, όταν είμαι παρέα με «όποιον κατοικεί μέσα στο δέρμα μου». Μαίρη, Αλέξανδρε, Δέσποινα, Άρη, Αγγελική, Δημήτρη, Άγγελε, Ιωάννα, Ειρήνη. Εγώ. Εσύ. Εμείς.

Εαυτέ μου.

Let Your Mind Fly

Let Your Mind Fly

what will be your summer holidays’ resolutions?

I am sure you have noticed that most of New Year’s resolutions are abandonned two weeks later or at best within the first 6 months of the year.  This does not stop me from asking myself and myfriends what will be the holidays’ resolutions; afterall the first six months have already run away, so we deserve some new or a refreshment of the existing ones.

Fully absorbing the commands of today I thought that being multiskilled is a compliment for human beings.  During lunch I read that humans are «programmed» differently than PCs; our minds are made to work sequentially, which means one task at a time.  Many of  us will rush to ask but clever can chew and walk (as Jimmy Carter, the US President was capable); eh; well not all of us are as clever, so when we talk at the mobile during driving we run the same risk to participate/to provoke an accident as if we were drunk.  No matter if we talk and we have in our hands the black berry or we use the hands free – since we do not drive safely only because we have the wheel in our two hands, but mainly because we are paying 100% attention to the road and the traffic around us!

And yes, the holidays’ resolution will be how to trnaslate focus on my targets will be accompanied by keeping my attention  to each thing that I am doing each time (one at a time) so that I finish faster and with less mistakes, so that people I am talking to over the phone do not listen to the «cla,cla,cla…» of my typing the next e-mail (and consequently feel embarassed to say the least).

We admire Napoleon but we forget that he lost the final battle.  We admire people who have the ability to listen and read at the same time and we forget that they might not remember as many as they should as their attention is distracted.

My holidays this year will be limited, so I need to pay special attention how to get the most out of them and I wish the same to you all!

 

The Cost of Ego

Ego is a good «thing» but is can also become  a cost if it becomes too big!

HUMILITY, CURIOSITY AND VERACITY are the three keys to a Healthy Ego.

Approaching the year end and just before a new decade I think it is the appropriate time for all of us to check ourselves and be honest with the degree of our ego.

Brushman identified 10 signs of Ego and I mention some of them hereunder:

Hearing but not Listening.

Meetings go longer than necessary.

Fear of making mistakes or admitting them.

I totally agree with him that it is up to us to manage our egos: conversation by conversation, project by project, meeting by meeting.

2010 is in front of us let’s start with the correct amount of ego. It will be good for all of us.

The Challenge of Hiring and Retaining Women

According to many economists in many OECD countries there is an increasing socio-economic crisis that affects heavily the middle class; in other words  we face the end of the «American dream» . However, this dream still holds for most emerging markets. Amid this stagnation women’s full entry into the workforce has rescued family incomes. 

In this era of keen competition for talent, companies that can have strategies to attract and retain a diverse workforce  (eg older work force, women, etc) are more likely to succeed. of course, it is not easy for companies to define how diversity links to their business results.

As far as women are concerned definitely more (in numbers) are in the world of work.  However, the glass ceiling founded as a term about 20 years ago still exists, because companies need to find a way to create more successful women leaders. But is the glass which prevents them or is it a sticky floor ?

There are difficulties in attracting and retaining women;  however, there are successful strategies and HR can become a strategic partner with businesses (in condition that it will attract business-minded professionals).