LIFE PLANNING

Freedom 

Freedom 

Many definitions in the dictionary

Hundreds of interpretations depending culture and mindsets

Thousands of actions depending framework, limitations, goals and aspirations

The choice is always ours!

Beware every choice has a price that we have to pay, sooner or later!

That’s invaluable to some – the few

That’s unbearable to some – the most

The choice is always ours,

Beware of those who might wish to fool you:

There is no need to go to Mongholia to feel free….

 

Advertisements

Στη Χώρα των Τυφλών για μιά διαχρονική Ανάσταση

Δεν μπορείς να σκέφτεσαι τα ίδια πράγματα και τις ίδιες ιστορίες και να περιμένεις να πορευτείς διαφορετικά στη ζωή σου.    Πώς να λύσεις ένα πρόβλημα αν δεν καταλάβεις κάποια στιγμή τι το δημιούργησε;    

Πρέπει να μπορείς να ακούς, να οσφρίζεσαι, να ψαύεις άρα να ζείς με όλες σου τις αισθήσεις  χωρίς να χρησιμοποιείς ποτέ τα μάτια σου (σαν νασουν στη χώρα των τυφλών). Στη μυστηριώδη κοιλάδα των Άνδεων του Ισημερινού πρέπει να ξεχάσεις τον από μηχανής θεό των αρχαίων Ελλήνων, πρέπει να ξεχάσεις ότι στους «τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος», πρέπει να πάψεις να ελπίζεις  στην Ανάσταση ή την, μετά από 50 ημέρες, επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, στην τύχη, στους άλλους…. 

Δεν μπορείς να περιμένεις καινούργιους έρωτες αν δεν απαλλαγείς από τους παλιούς …. Τι να τα κάνεις τα ήρεμα λιμάνια, μάλλον σ’αλυσοδένουνε, τα πλοία είναι φτιαγμένα να ταξιδεύουν…Τ’ απάγγεια τ’ αποζητάς μόνον όταν φοβάσαι…

Με λίγα λόγια αν δεν πάρεις μόνος σου τη σοβαρή απόφαση να αλλάξεις πορεία πλεύσης τότε μην περιμένεις ν’απολαύσεις ούτε το ταξείδι και πολύ λιγότερο την άφιξη.  Τι να σου κάνει η Σταύρωση και τα Μαρτύρια και τα Μυστήρια και οι Ψαλμοί και οι Μετάνοιες;

1. Παίρνω την απόφαση ν’αλλάξω γιατί ξέρω τι θέλω.  Αν δεν περνάω καλά αλλά δεν ξέρω τι θέλω τότε δεν είμαι έτοιμος ν’αλλάξω.

2. Προετοιμάζομαι για το νέο μου ξεκίνημα και αποφασίζω για baby steps.  Ετσι ευχαριστιέμαι τις μικρές καθημερινές μου νίκες χωρίς να υπερβάλλω αλλά και χωρίς να  αμφιβάλλω για την απόφασή μου.

3. Είμαι σίγουρος για το νόημα της καινούργιας διαδρομής, αλλά δεν ξεχνώ και τις καθημερινές μικρές απολαύσεις. Η ισορροπία είναι στη ζωή μου.

4. Μετράω κάθε μέρα τις επιτυχίες και τις συγκρίνω με τους στόχους που είχα βάλει. ΔΕΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΎΟΜΑΙ, πάντα θυμάμαι τον 5ο κανόνα του golf  «τι σε νοιάζει κι αν δεν πέτυχες αυτήν τη βολή; δες τι θα κάνεις για να επιτύχεις την επόμενη…» .

5.  Θυμάμαι ότι η ευτυχία είναι σαν μια πηγή που δεν τελειώνει ποτέ κι εγώ φροντίζω να «πίνω» όσο μπορώ περισσότερο. Δεν τελειώνει ποτέ! Εχει για όλους μας! Κανείς μας δεν μπορεί να την καταναλώσει μόνος του όλη!

Ας ελπίσουμε ότι το φετινό Πέρασμα (=Πάσχα) θα μας φέρει κοντύτερα στην εντιμότητα (=κατανόηση του εαυτού μας) και κατά συνέπεια με λίγα ποτήρια ευτυχία περισσότερα. Γίνεται αυτό;

Ας ξεκινήσουμε με την ελαφρότητα του πετάγματος (και όχι του πνεύματος) των θαλασσοκοράκων του Αιγαίου μας! 

Image 

Ευχετήριες Σκέψεις για την καινούργια δεκαετία

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή (δηλαδή μετά τις 25 Δεκεμβρίου και πριν τις 31) κάνω αποτίμηση της χρονιάς που εκπνέει και παίρνω αποφάσεις για το μέλλον. Οι αποφάσεις βέβαια αυτές δεν έχουν να κάνουν με συγκεκριμένα πλάνα ούτε με στόχους υλικούς, που πολλοί θα πίστευαν ή θα περίμεναν από εμένα, μιά γερογιάπισσα  (οξύμωρον το σχήμα, σκληρότατος ο χαρακτηρισμός ιδιαιτέρως όταν προέρχεται από άνθρωπο του οποίου υπολογίζεις τη γνώμη).  Οι αποφάσεις μου όμως έχουν να κάνουν με άλλα κομμάτια πιο σημαντικά, αυτά του εαυτού μου.

Γαλάζιο, πορτοκαλί, μαύρο όλα σε εξαιρετικές αναλογίες

Μιά τέτοια στιγμή είναι και η τωρινή: Μπροστά στη φωτιά  – παρόλο που η θερμοκρασία δεν το επιβάλλει απλώς η συνήθεια (Χριστούγεννα = κρύο → τζάκι). Ισως και να μην είναι η συνήθεια αλλά η ανάγκη η δική μου να βρίσκομαι κοντά στη φύση, κι όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε φέρνω τα στοιχεία της κοντά σε μένα… Αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό τότε ας πάει εκείνο να τον βρεί…

Δέκα χρόνια πριν την ίδια εποχή όχι δεν είχα προγραμματίσει τίποτε από αυτά που  έζησα την 10ετία που μόλις τελειώνει (1999-2009)  αλλά ούτε καν τα είχα φανταστεί και πολύ λιγότερο τα είχα επιθυμήσει.  Η ζωή δεν σε ρωτάει όμως!  Αυτό δεν σημαίνει ότι  δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα. Αυτό που είναι να συμβεί θα συμβεί.  Ωστόσο τη  διαφορά την κάνουμε εμείς όσον αφορά την ένταση των συναισθημάτων που θα βιώσουμε  όπως επίσης και με τον τρόπο που θα επιλέξουμε να τα εκφράσουμε. Το τι μάθημα θα πάρουμε από το γεγονός  που συνέβη θα καθορίσει κατά την άποψή μου και τη συχνότητα επανάλειψης του γεγονότος. 

«Η ευτυχία, άλλωστε,  δεν είναι ένας σταθμός που φτάνεις αλλά ο τρόπος που ταξιδεύεις» διάβασα κάπου και για μία ακόμη φορά θυμήθηκα ότι όσους στόχους κι αν έβαζα μικρότερη κι όσους στόχους κι αν πετύχαινα το στόμα μου είχε πάντα στυφή γεύση όταν δεν μπορούσα να θυμηθώ στιγμές πραγματικής αγάπης, όπως στιγμές κατανόησης, συγχώριας, συμπόνιας, καρτερικότητας, στοργής…..

Μετά από μιά δεκαετία κατά την οποία άλλαξαν πολλές σταθερές στη ζωή μου είμαι πιό έτοιμη από ποτέ – ίσως το επιθυμώ διακαώς- να αλλάξω κι άλλα πολλά…. Να ξεκινήσω καινούργια, να αλλάξω παλαιότερα, να γυρίσω αλλού σελίδα κι αλλού πίσω, κι όμως να προχωρήσω μπροστά.

Το 2010 είναι μιά χρονιά που θα  δώσει σε όλους μας την ευκαιρία να βάλουμε τα θεμέλια για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.  Και το εννοώ «σε όλους μας» γιατί  ΟΛΟΙ  θα είμαστε παρόντες – άρα ικανοί να δράσουμε και να επιρρεάσουμε με τη δράση μας. Εύχομαι να είναι μιά χρονιά κατά την οποία θα βρούμε το νόημα που θα φέρει την  ισορροπία στις ζωές τις δικές μας και των ανθρώπων γύρω μας κι έτσι τα υπόλοιπα θα κυλήσουν όμορφα κι ανθρώπινα με την κλασσική έννοια του όρου.Κίτρινη πεταλούδα σε άσπρο λουλούδι

Στην καινούργια δεκαετία και στα καινούργια πράγματα τυχεροί αυτοί που θα παίξουν ρόλο, ας είναι και οι καταλληλότεροι για τέτοιους ρόλους.

Κάποιος μου ευχήθηκε να έχουμε υγεία και αντοχές για να παλέψουμε και να αντεπεξέλθουμε στις καινούργιες προκλήσεις.   Αλλά για να πετύχεις και κάτι χρειάζεσαι και θάρρος, χρειάζεσαι κι αισιοδοξία κι όχι απλώς αντοχές….

Ο έξυπνος διακρίνεται από τον ηλίθιο κατά το ότι μαθαίνει από τα λάθη του – διδάσκεται από αυτά – ο ηλίθιος απλώς τα επαναλαμβάνει…κατά τον Αϊνστάιν αυτό λέγεται θεωρία του παραλόγου (=προσπαθώ να πετύχω κάτι διαφορετικό ακολουθώντας πάντα την ίδια τακτική και πρακτική).

στη ζωή πρέπει να έχεις ένστικτο αλλά και να το εμπιστεύεσαι...

Καλή Χρονιά μας και λιγότερες αμπελοφιλοσοφίες!

STAGE, ΕΥΕΛΙΚΤΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΣΥΓΧΥΣΗ…

Τους τελευταίους μήνες έχει ενταθεί η συζήτηση γύρω από την ευελιξία και την ασφάλεια στην αγορά εργασίας. Αξιόλογες πρακτικές  που έχουν επί χρόνια χρησιμοποιηθεί σωστά και φυσικά έχουν αποδώσει τα μέγιστα για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές στην Ελλάδα αντιγράφηκαν κάκιστα όσο κι αν υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν τους όρους.

Βέβαια στην Ελλάδα ποτέ δεν έλλειψαν οι νόμοι. Η τήρηση τους υστερούσε, είτε λόγω ελειπών μηχανισμών είτε λόγω του φαινομένου που λέγεται σύγχρονη ελληνική κουλτούρα (η οποία εν πολλοίς συντηρήθηκε τα τελευταία 30-35 χρόνια για μικροκομματικες πολιτικές και βραχυπρόθεσμα κέρδη) και η οποία στην πράξη δεν είναι τίποτε άλλο από παραβίαση των νόμων με σκοπό τον εύκολο πλουτισμό.

Η μαθητεία ή πρακτική εξάσκηση ή πρακτική άσκηση είναι ένα  από τα στάδια μετά την εκπαίδευση που δίνει την ευκαιρία στους αποφοίτους  (διαφόρων βαθμίδων εκπαίδευσης) να έρθουν σε επαφή με την αγορά εργασίας και εργαζόμενοι να εκπαιδευτούν και να αποκτήσουν εμπειρία.

Οι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης το χρησιμοποιούν εδώ και πολλές δεκαετίες στην αγορά εργασίας, ξεκινώντας από τη Γαλλία (μάλιστα ο δικηγόρος που έκανε την πρακτική του πρωτο-ονομάστηκε stagiaire από το 1823).

Η Ευρωπαϊκή Ενωση  παρείχε κονδύλια προς την Ελλάδα για το σκοπό αυτό τουλάχιστον από τη δεκαετία του 90 (που τα είχα χρησιμοποιήσει και εγώ στον ιδιωτικό τομέα).

Πρόσφατα αποδείξαμε ότι δεν κάνουμε μόνο δημιουργική λογιστική αλλά και εργασιακές σχέσεις! και με πρωτοπόρο το Δημόσιο την πρακτική άσκηση την μετατρέψαμε σε προθάλαμο για μιά «θεσούλα στο Δημόσιο» για να έχει ο δόλιος ο εργαζόμενος ασφάλεια!!

Πολύ θα ήθελα να μάθω:

1. ποιός εκπαίδευε αυτούς τους μαθητευόμενους τόσα χρόνια (γιατί μαθητεία χωρίς υπεύθυνο δεν νοείται) και βέβαια με ποιό σύστημα τους εκπαίδευε (on the job training από μόνο του δεν λέει τίποτα)

2. πώς αξιολογούνταν (αν αξιολογούνταν)

3. ποιά ακριβώς εμπειρία απέκτησαν

4. γιατί παρέμεναν μαθητευόμενοι επί τόσα χρόνια,

5. ποιός τους επέλεξε 

6. πώς τους επέλεξε

και πολλά άλλα ερωτήματα, καθώς επίσης πώς είναι δυνατόν να νιώθει κάποιος ασφαλής όταν τόσα χρόνια ο εργοδότης του του έχει φερθεί έτσι και γιατί αυτές τις συμπεριφορές θα τις ξεχάσει και θα νιώσει ασφάλεια μόλις μονιμοποιηθεί. ΄

Ξέρω πολύ καλά πως δεν μιλάμε ποτέ για το 100% . Αλλά ξέρω επίσης πως μιλάμε για  το 80% ,  και αυτό είναι ένα τεράστιο ποσοστό.

Τώρα, ένα άλλο θέμα:

Γιατί επιμένουμε να μπλέκουμε την Προσωρινή Απασχόληση με τους εργολάβους κυρίως των καθαριστριών (βλέπε ιστορία Κούνεβα) αλλά και άλλων εργαζομένων με όχι και τόσο ξεκάθαρο πλαίσιο εργασίας που κυρίως στον Δημόσιο Τομέα παρέχουν τις υπηρεσίες τους.

Οι εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης έχουν πάρει συγκεκριμένη άδεια από το Υπουργείο Απασχόλησης μετά από πολύ ενδελεχείς και συστηματικούς ελέγχους και είναι οι μόνες εταιρείες που έχουν καταθέσει τραπεζικές εγγυήσεις  μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ η κάθε μία στο Κράτος τόσο για την ικανότητα ασφαλιστικών εισφορών όσο και των αποδοχών των εργαζομένων.

Ποιός άλλος εργοδότης έχει καταβάλει τέτοιες εγγυήσεις; Και δεν ρωτώ μόνο για τους εργολάβους.

Ο εργασιακός μεσαίωνας που έχει γίνει καραμέλα ισχύει, αλλά δυστυχώς όχι εκεί που λένε.

Ισχύει στο ότι μπορούμε να κατηγορούμε αυτούς που φαίνονται και να αφήνουμε τους μεροκαματιάρηδες να κάνουν ο,τι θέλουν.

Ισχύει στο οτι το ίδιο το Κράτος δίνει το κακό παράδειγμα.

Ισχύει στο ότι εμείς οι ίδιοι αντί να φροντίζουμε να είμαστε περιζήτητοι στην αγορά εργασίας δεν κατορθώνουμε να αποκτήσουμε συγκριτικό πλεονέκτημα και κρυβόμαστε πίσω από μόρια του πτυχίου ή της  όποιας μαθητείας στο Δημόσιο ή της όποιας σύμβασης……

Περιζήτητος είναι όποιος ξέρει τα δικαιώματά του αλλά παράλληλα προσφέρει και έργο ώστε ο οργανισμός στον οποίο ανήκει να πάει μπροστά!

Η συνέχεια των ιστοριών έπεται…

Firing Non Performers…

Several months ago I was faced with a problem that urgently needed to be solved: I had a team with many C-Players and to become a champion the team needs to have A-Players. What do I need to do? Fire all C-Players and leave only the A? Can I afford to continue losing any A-players because the C-players were nice people, loyal to the company for a number of years, etc etc??

Finally I took the decision and then I felt relieved and of course exausted in an effort to «re-establish» the team simultaneously with good production and encouraging the survivors.

I felt very relieved when a friend suggested me an article with ten tips on firing non-performers at New York Times.

1. Do it fast – I was late

2. Be authentic – Only when I really understood what made me delaying the decision I was able to make it.

3. Cover your legal bases, and be financially fair and reasonable. –We always need to do that.

4. Be binary – The moment you feel  that any support to them would not produce any dramatic change then you should know that the end has already approached.

5. Understand why your A-Team managers need you to do this – It’s part of the game to have to fire at a point of time; it is not the easiest neither the happiest part but it is absolutely necessary…

6. Understand that the person you are firing could be an A-Team player somewhere else – This is the role that a good consultant could play with an outplacement programme; I think it is very difficult for the firing manager to advise the person who is fired for a career transition or generally for the next step. Unfortunately not all companies offer this benefit.

7. Understand why the person under-performed, and make changes to ensure this type of person doesn’t make it on to your A-Team again. – Many times it is easy to know what it did not work but it is very difficult to identfy what it is going to work. Who said that life is easy?

8. Over-communicate to the rest of your team and other stakeholders – Honest, immediate and clear communication is always a key component to retain trustworthy relationships; especially in today’s conditions.

9. Have a transition plan- Always have plan A and plan B and in some cases you will need a plan C, but in my opinion above all be ready to work hard.

10. Use this transition to make other critical changes – Firing and especially firing top management in a company is not the best thing to happen – for anyone; at lest when it happens we need to use it as an opportunity to build a sounder and more robust environment. In other words, do not repeat the same hiring mistakes during replacement.

Realize your Dream!

City College in Salonica organized a half day conference on the Crisis and the Day After. 

«What do I need to do in order to realize my dream?» was one of the main questions to me.

My answer is simple:

In order to realize your dream  you need first to understand, to become fully aware what your dream is!  And your dream has to deal with Whom you want TO BE! So, you need to reflect very honestly and without any influences from your environment, your friends, your parents, etc  (no matter how close to you they are, no matter how dear to you they are…) you need to find/ to reveal the meaning of your life.

Once you decide about that you need to create a PLAN in order to put down all the actions that you need TO DO in order to make your dream come true.

Once you decide who you want to Be and you start Doing then you will receive the outcome!  Usually people get confused and start by what they want  TO HAVE, they totally forget who they want to be and instead of making their dreams come true they live «their nightmares».

They ask for more money because they want to feel secure, or because they think they will acquire prestige, or beacuse they think they will be able to do what they want. This is a complete fallacy!  Monay cannot buy anything of the above. Money is a means to an end but it will never make you feel self accomplished.