SELF DEVELOPMENT

Στιγμιαίες σκέψεις ενός γλυκού πρωινού….


Κάποιες φορές ξυπνάς μέσα στα χαράματα, κάποιες άλλες απογεύματα, κάποιες καταμεσήμερο. Σημασία έχει ότι ξυπνάς κάποτε και νοιώθεις φρέσκος, ζωντανός, γεμάτος από ορμή να πραγματοποιήσεις όσα ονειρευόσουν όσο κοιμόσουν. Ορμή που βάζει ακόμη και τους χειρότερους εφιάλτες στη θέση τους. Όχι, μην μπερδεύεσαι η θέση τους δεν είναι το σεντούκι. Κανείς ελεύθερος δεν κουβαλάει σεντούκια! Η θέση τους είναι εκείνη  της αποσύνθεσης, μαζί με τις φοβίες!

Ξυπνάς κάποια στιγμή που η ψυχή σου βρίσκεται έτοιμη, ξεκόυραστη για νέες παραλίες, θεραπευμένη από τα τραύματα των άλλων αλλά και από τα δικά σου χτυπήματα….

Ξυπνάς κι αντιλαμβάνεσαι ότι η πιό πιστή και ανιδιοτελής αγάπη -αυτή που τόσο επιζητάς από τα άλλα όντα γύρω σου – είναι τελικά μόνο μέσα σου.

Κι αλοίμονο αν περάσεις την πύλη του Αχέρωντα και ακόμη δεν έχεις προλάβει να το αντιληφθείς…

Σίγουρα στο διάβα μας βρίσκονται πρόσωπα, πράγματα καταστάσεις που παίζουν το ρόλο του αφυπνιστή. Δεν είναι εύκολος ρόλος. Χωρίς να το καταλαβαίνουν γίνονται τυραννικοί, δεσποτικοί απέναντί  μας , αλλά είναι να τους λυπάσαι γιατί δεν υποδύονται ρόλο είναι ετσι ο εαυτός τους και εχουν εξασκηθεί με το να τυραννούν την ίδια τους της ύπαρξη…. Και συνήθως αυτοί οι άνθρωποι είναι που εμφανίζονται ως οι πιο ευαίσθητοι αλλά και οι πιο απαιτητικοί, γιατί είναι αδύναμοι!!!!!

Στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης είναι στιγμές ευτυχίας. Στιγμές σιωπής που η σκέψη ταξιδεύει και η καρδιά αναπαύεται ειναι στιγμές ευτυχίας. Τότε νιώθεις δύναμη! Ας μάθουμε να τις αναγνωρίζουμε!! Νιώθεις διπλή την ευτυχία…

Freedom 

Freedom 

Many definitions in the dictionary

Hundreds of interpretations depending culture and mindsets

Thousands of actions depending framework, limitations, goals and aspirations

The choice is always ours!

Beware every choice has a price that we have to pay, sooner or later!

That’s invaluable to some – the few

That’s unbearable to some – the most

The choice is always ours,

Beware of those who might wish to fool you:

There is no need to go to Mongholia to feel free….

 

Πίστη & Εμπιστοσύνη: Παράγοντας Ευημερίας

Απόσπασμα από το HR Debate του 2012Η αβεβαιότητα ήρθε για να μείνει. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο! Οι καιροί της βεβαιότητας πέρασαν μαζί με την ευμάρεια. Το πρωτοείπαμε 3 χρόνια πριν και πέρασε επιδερμικά. Ίσως επειδή δεν θέλαμε να το αντιμετωπίσουμε. Δεν το ακούω, άρα δεν υπάρχει!
Η αβεβαιότητα προκαλεί φόβο, γιατί φοβάμαι ότι δεν γνωρίζω.
Είναι αποδεδειγμένο από τους γενετιστές ότι οι άνθρωποι έχουν την προδιάθεση να εμπιστεύονται – είναι μηχανισμός επιβίωσης , ο οποίος παράλληλα μας κάνει και ευάλωτους αν δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε μία ισορροπία ανάμεσα στο πόσο εύκολα εμπιστευόμαστε, ποιους και γιατί, κλπ.
Στην Ελλάδα, τα τελευταία 25-30 χρόνια εμπιστευτήκαμε το χρήμα ως ισοδύναμο της δύναμης, της επιτυχίας, της επιρροής, της ευτυχίας, πιστέψαμε οτι το χρήμα είναι ο πανδαμάτωρ όλων.
Και ξαφνικά τώρα που το χάσαμε και καθημερινά έχουμε όλο και λιγότερα δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ποιοι είμαστε γιατί αφού έχουμε όλο και λιγότερα μήπως τείνουμε να εξαφανιστούμε; Κι αφού πολλοί από μας δεν κάνουμε κάτι και τίποτε σημαντικό ή τίποτα εντελώς (είμαι χωρίς δουλειά κατάντησε να είναι ισοδύναμο του δεν κάνω τίποτε). Ποιοι είμαστε; Ένα κάτι ή ένα τίποτα;
Και πού καταφεύγουμε;
Στα αντικαταθλιπτικά, γιατί και η κατάθλιψη έγινε τόσο διαδεδομένη όσο και ο πονοκέφαλος. Λες κι ο πονοκέφαλος είναι κι αυτός ανώδυνος και χωρίς γενεσιουργά αίτια.
Και βέβαια αφού όλο και περισσότεροι νιώθουν έτσι δεν νιώθω κι εγώ περίεργα. Αντίθετα, νιώθω κομμάτι του συνόλου (η αίσθηση του ανήκειν παντού…)
Ε!, λοιπόν η στιγμή της αλήθειας έχει φτάσει και απαιτεί την προσοχή μας, απαιτεί τη συμμετοχή μας, απαιτεί τη δύναμή μας!
Το αντίδοτο στην κρίση είναι η Εμπιστοσύνη κι όχι απλώς η Πίστη.
Η πίστη από μόνη της δεν φτάνει είναι για να ξαποσταίνεις όταν έχεις παρακουραστεί και αποθαρρυνθεί, όταν ξέρεις πιά ότι η Αθηνά, ο Μωάμεθ, ο Ομπάμα, η Μέρκελ, ο προϊστάμενος, ο σύντροφος κλπ δεν πρόκειται να κάνει κάτι για να σε σώσει.
Η «χειρ» όμως η δική σου είναι αυτή που θα σε βοηθήσει πραγματικά μαζί με την Αθηνά και αυτή βρίσκεται στο πρώτο επίπεδο της Εμπιστοσύνης και ένα παράδειγμα είναι η Εμπιστοσύνη στον Εαυτό μου.
1. Συναίσθημα
Θυμάμαι τα εμπόδια που ξεπέρασα και τις νίκες που κατέκτησα. Αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και να θέσω ψηλότερα την μπάρα. Θα μου πείτε εγώ τώρα έκανα απολύσεις, πώς να νιώθω δυνατός; Ο Jack Welch έχει να πει ότι δεν θα ‘πρεπε να είσαι manager αν δεν μπορείς να απολύσεις, αλλά επίσης δεν θα ‘πρεπε να είσαι manager αν οι απολύσεις δεν σ’ ενοχλούσαν! Γιατί οι απολύσεις είναι δύσκολες κι εμπλέκουν το συναίσθημα. Οι καλοί μάνατζερ νιώθουν άσχημα με τις απολύσεις. Οι εξαιρετικοί μάνατζερ είναι ειλικρινείς σχετικά με το πώς τους επηρέασαν συναισθηματικά οι απολύσεις και φροντίζουν τους εαυτούς τους! (ακόμα και στο αεροπλάνο η οδηγία για τις μάσκες είναι ότι πρώτα φροντίζεις για τη δική σου μάσκα και μετά βοηθάς το παιδί σου και τους άλλους). Για να είμαστε δυνατοί να βοηθήσουμε την ομάδα μας δεν μπορούμε μόνο να θρηνούμε και ν’ αρνούμαστε ν’ αποδεχτούμε το γεγονός ή να παραμένουμε εγκλωβισμένοι στις ενοχές ή στη λύπη.
Η απόλυση είναι μία απώλεια. Και θα πρέπει να την αποδεχτούμε πρώτα εμείς οι ίδιοι.
Το να βλέπω/ να εστιάζω στις επιτυχίες μου ανεβάζει το ηθικό, γεγονός το οποίο είναι μεταδοτικό και η αισιοδοξία μαζί με την θετική ενέργεια βοηθούν αφ’ ενός στην υψηλότερη στόχευση αλλά και στην προσδοκία ότι αυτοί οι στόχοι θα επιτευχθούν. Έτσι είναι ευκολότερο να βρεθεί η ενέργεια για να προσπαθήσεις περισσότερο και να πιστέψεις ότι η σκληρή δουλειά θ’ ανταμειφτεί. Κι αυτές είναι οι συμπεριφορές που όταν επιδεικνύονται συστηματικά από τους περισσότερους μέσα σ’ έναν οργανισμό ή μιά κοινωνία ενισχύουν τις υψηλές επιδόσεις.
2. Συμπεριφορά
Δεύτερο επίπεδο εμπιστοσύνης είναι η Εμπιστοσύνη στον Άλλον (και αφορά τις θετικές, ομαδικές, υποστηρικτικές συμπεριφορές). Η επιτυχία κάνει τον κόσμο πιο προσηλωμένο στους στόχους του αλλά και πιο αφοσιωμένο στην ομάδα. Συμπαθεί ο ένας τον άλλο περισσότερο, θέλουν να περνούν περισσότερο χρόνο μεταξύ τους, γίνονται πιο γενναιόδωροι κι έτσι εξασκούνται, προετοιμάζονται, αλληλοβοηθούνται προκειμένου να νικήσουν.
Η εμπιστοσύνη στον άλλον χτίζει τον αλληλοσεβασμό, ο οποίος με τη σειρά του κάνει τον κόσμο να θέλει ν’ αναλάβει υπευθυνότητες και να παραδεχτεί τα λάθη του διότι έτσι κι αλλιώς νιώθουν ασφαλείς και όχι ευάλωτοι και επαπειλούμενοι. Αυτού του είδους συμπεριφορές βοηθούν αν όχι στην πρόληψη των προβλημάτων, τουλάχιστον στην έγκαιρη αναγνώρισή τους (και άρα αντιμετώπισή τους), διότι ο κόσμος μοιράζεται την πληροφορία, αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του, οι περισσότεροι στοχεύουν προς τον ίδιο στόχο και άρα βρίσκουν λύσεις.
3. Οργανωτικό
Εμπιστοσύνη στο σύστημα είναι το 3ο επίπεδο εμπιστοσύνης και αφορά τις οργανωτικές δομές και τρόπο λειτουργίας ώστε να ενισχύονται οι 3 βασικές συμπεριφορές: Λογοδοσία (accountability), Συνεργασία, Καινοτομία στάσεις και συμπεριφορές που χρειάζεται η εμπιστοσύνη για να καλλιεργηθεί και να εδραιωθεί.
4. Περιβάλλον
Τέταρτο επίπεδο: η εξωτερική εμπιστοσύνη.
Το Πλαίσιο που θα μας παρέχει τους πόρους που χρειαζόμαστε.
Όταν κερδίζει κάποιος προσελκύει υποστηρικτές, πιστούς πελάτες, ενθουσιώδεις οπαδούς, ταλαντούχους υποψηφίους, την προσοχή των Μ.Μ.Ε., την υποστήριξη αυτών που αποφασίζουν και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, κλπ κλπ.
Έτσι ακόμη κι αν τα μεμονωμένα ταλέντα φύγουν ή καλύτερα πηγαινοέρχονται υπάρχει η παράδοση, η πεποίθηση της νίκης ριζωμένη στην κουλτούρα, η οποία και υποστηρίζεται από τα ισχυρά εξωτερικά δίκτυα.
• Προσεύχομαι να νικήσω
• Ελπίζω να νικήσω
• Ξέρω ότι μπορώ να νικήσω
• Περιμένω / Προσδοκώ να νικήσω.
Οι υψηλές προσδοκίες απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους είναι που μας ωθούν να φτάσουμε τα ψηλότερα επίπεδα επιδόσεων.
Ποιες είναι όμως οι συμπεριφορές που Υποστηρίζουν την Εμπιστοσύνη;
1. Λογοδοσία (ανάληψη της Ευθύνης που μου ανήκει καθώς και της αντίληψης ότι οφείλω να δώσω λόγο για το αποτέλεσμα)
• Αντιμετωπίζω τα γεγονότα και μάχομαι υπέρ του να είναι ο καθένας υπεύθυνος για τις πράξεις του
• Μοιράζομαι την πληροφορία επειδή το θεωρώ χρήσιμο για το κοινό καλό
• Δεν έχω τίποτα να κρύψω γιατί δεν φοβάμαι την τιμωρία
• Αναζητώ ανατροφοδότηση (feedback) γιατί επιδιώκω τη βελτίωση του εαυτού μου (δεν το θεωρώ κριτική)
• Νιώθω αφοσιωμένος, γιατί βρίσκω νόημα σ’αυτό που κάνω

• Επικοινωνώ συχνότερα και συμμετέχω σε αποφάσεις ποιοτικότερες κι όχι τυπικές κι ανούσιες
• Βάζω υψηλότερους στόχους και σέβομαι τους άλλους για την επίτευξη υψηλών στόχων
• Αποφεύγω τις δικαιολογίες και ψάχνομαι από μόνος μου πριν ρίξω το φταίξιμο στους άλλους

2. Συνεργασία
Η συνεργασία είναι το θεμέλιο για κάθε μεγάλη επίδοση. Περιγράφει ένα περιβάλλον που βασιλεύει η εμπιστοσύνη, όπου όλα τα μέλη της ομάδας δουλεύουν από κοινού ώστε ν’ αντιμετωπίσουν όλες τις πλευρές του προβλήματος και να βρουν την καλύτερη λύση.
Παρ’ όλα αυτά δεν είναι η φυσική τάση των ομάδων! Όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να δουλέψουν μαζί ενστικτωδώς (χωρίς να το σκεφτούν) έχουμε τον προϊστάμενο να νιώθει προσωπική ευθύνη για την επιτυχία και την ευτυχία της ομάδας και τα μέλη της ομάδας αποσυνδεμένα από το αποτέλεσμα αφού νοιώθουν ότι δεν μπορούν να το ελέγξουν!
Οι ομάδες αν αφεθούν στην τύχη τους δεν εμπιστεύονται κανέναν και το ρίχνουν στη μάχη ιδιαίτερα μετά από απολύσεις τα μαχαίρια όπως και τα βιογραφικά είναι στην πρώτη γραμμή.
Γι’ αυτό και η δουλειά του καλού manager είναι ν’ αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και να δημιουργήσει ομάδες όπου ο κόσμος θα νοιάζεται να δουλεύει μαζί.
• Θέλω να δουλεύω μαζί
• Έχω ισχυρούς δεσμούς με την ομάδα
• Αρέσω και μου αρέσουν τα άλλα μέλη
• Σχετίζομαι διότι γνωρίζω τους συναδέλφους σε πολλά επίπεδα
• Θέλω να βοηθήσω τους άλλους και δίνω την ευκαιρία να διαπρέψουν
• Έχουν την αίσθηση του ανήκειν κι έτσι γίνονται πιο πρόθυμοι να καθοδηγήσουν από άλλους.
Πρωτοβουλία;
• Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι αυτό που κάνουν μετράει – είναι σημαντικό!
• Θυμούνται βέβαια ότι η πρωτοβουλία δεν δίνεται αλλά παίρνεται!
• Αισθάνομαι ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά στο αποτέλεσμα, κατά συνέπεια λέω τις ιδέες μου, κάνω τις προτάσεις μου.
• Οι προσδοκίες για επιτυχία παράγουν ενέργεια αρκετή για την έξτρα προσπάθεια, για τη διατήρηση της ενέργειας και υπό πίεση.
• Η πρωτοβουλία έχει ως αποτέλεσμα τις βελτιώσεις και άρα την καινοτομία, δεδομένου ότι η καινοτομία που αναμένουμε αφορά κυρίως τις διαδικασίες και πολύ λιγότερο την ανακάλυψη ενός νέου πλανήτη…

Παιχνίδια του μυαλού

Χωρίς τεχνολογία ησυχάζεις. 
Το μυαλό είναι ελεύθερο να τρέχει, ν αλωνίζει, να πετάει, να αισιοδοξεί, να  κάνει τα πάντα (???), χωρίς να έχει την ανάγκη να τα μοιραστεί.
Γιατί δεν μπορεί!
Δεν τρέχει να τα μοιραστεί εικονικά. Θα μπορούσε να βγει να το φωνάξει, αλλά ντρέπεται. Ο αυθορμητισμός χάθηκε προ πολλού, αντικαταστάθηκε από την ανάγκη της εξουσίας, της αποδοχής και όχι πάντα από την ωριμότητα.
Χωρίς τεχνολογία το μυαλό επιδιώκει την προσωπική επαφή για να μοιραστεί ο,τι θέλει. Κι ας μην τα καταφέρνει πάντα όπως πρέπει.
Θέλει να βλέπει μάτια για να μιλάει ακόμη κι όταν όλα σωπαίνουν.  Δεν το ενδιαφέρουν τα like ούτε σε πόσους θα μοιραστεί το μήνυμα. Γιατί από τους πολλούς εκεί έξω το μυαλό το  νοιάζει πάντα το σκίρτημα της καρδιάς των λίγων ή του ενός.

Δεν μπορείς να νιώσεις ολόκληρος όταν η καρδιά δακρύζει από μοναξιά – όταν οι στιγμές βασίζονται στην ταχύτητα, στις θεωρίες, στις πλάνες…
Όταν το όνειρο δεν γίνεται πραγματικότητα…γιατί απλά παύει να είναι όνειρο.
Το άπιαστο μας σαγηνεύει όταν δεν ξέρουμε τι θέλουμε αλλά απλά ξέρουμε ότι φοράμε στενά παπούτσια που δεν μάς αρέσουν.

image

what will be your summer holidays’ resolutions?

I am sure you have noticed that most of New Year’s resolutions are abandonned two weeks later or at best within the first 6 months of the year.  This does not stop me from asking myself and myfriends what will be the holidays’ resolutions; afterall the first six months have already run away, so we deserve some new or a refreshment of the existing ones.

Fully absorbing the commands of today I thought that being multiskilled is a compliment for human beings.  During lunch I read that humans are «programmed» differently than PCs; our minds are made to work sequentially, which means one task at a time.  Many of  us will rush to ask but clever can chew and walk (as Jimmy Carter, the US President was capable); eh; well not all of us are as clever, so when we talk at the mobile during driving we run the same risk to participate/to provoke an accident as if we were drunk.  No matter if we talk and we have in our hands the black berry or we use the hands free – since we do not drive safely only because we have the wheel in our two hands, but mainly because we are paying 100% attention to the road and the traffic around us!

And yes, the holidays’ resolution will be how to trnaslate focus on my targets will be accompanied by keeping my attention  to each thing that I am doing each time (one at a time) so that I finish faster and with less mistakes, so that people I am talking to over the phone do not listen to the «cla,cla,cla…» of my typing the next e-mail (and consequently feel embarassed to say the least).

We admire Napoleon but we forget that he lost the final battle.  We admire people who have the ability to listen and read at the same time and we forget that they might not remember as many as they should as their attention is distracted.

My holidays this year will be limited, so I need to pay special attention how to get the most out of them and I wish the same to you all!

 

Are you ready to be a lonely leader?

Among the several leadership styles we tend to characterize leaders as autocrats or democrats (it is actually the easiest to do) forgetting that neither extreme is always good for the team, the company or the state.  Being authoriatarian means to treat people as functionaries rather than as thinking individual beings.  According to Alan Axelrod in his wonderful work on Gandhi, this is a bad bargain for management because it fails to make full use of the company’s constly human assets, as authoritarian leaders greatly damage their people’s morale.

On the other hand, democratic leaders (CEOs or politicians)  make a different mistake as they might believe that the majority should prevail.  Is their objective to please as many of their employees beneficial to the company?  Is it even a valid goal to please one’s employees?  More valid goals include creating customer satisfaction, providing excellent service, produce a worthwile product, increase shareholders value because it is this way that the company will survive and succeed in the long run.  It is only through creating a successful and robust country that a state leader will please all the inhabitants of a country, among which are the citizens, whose life and wellbeing depends on the success of the country.  

However, sometimes leaders  in order to achieve sustainability need to make decisions that are contrary to the expressed will or beliefs of their people.  Is that bad? Who said that the leader always has to please the majority? Who says that the majority is always right?  Listening to many in order to have them pleased  and not to the experts is not always the right thing to do. 

«Leadership is often said can feel very lonely, as leadership is lonely!  The final decision is made by a single, solitary human being.  Every other attitude, belief or policy relating to leadership is either subordinate to this truth or is an instance of self-delusion»  Passive Resistance, Hind Swaraj by Mohandas Gandhi, 1909

I have to shout it louder so that it reaches to the top as decision is prior to any action: ARE YOU READY TO BE A LONELY LEADER?

Ευχετήριες Σκέψεις για την καινούργια δεκαετία

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή (δηλαδή μετά τις 25 Δεκεμβρίου και πριν τις 31) κάνω αποτίμηση της χρονιάς που εκπνέει και παίρνω αποφάσεις για το μέλλον. Οι αποφάσεις βέβαια αυτές δεν έχουν να κάνουν με συγκεκριμένα πλάνα ούτε με στόχους υλικούς, που πολλοί θα πίστευαν ή θα περίμεναν από εμένα, μιά γερογιάπισσα  (οξύμωρον το σχήμα, σκληρότατος ο χαρακτηρισμός ιδιαιτέρως όταν προέρχεται από άνθρωπο του οποίου υπολογίζεις τη γνώμη).  Οι αποφάσεις μου όμως έχουν να κάνουν με άλλα κομμάτια πιο σημαντικά, αυτά του εαυτού μου.

Γαλάζιο, πορτοκαλί, μαύρο όλα σε εξαιρετικές αναλογίες

Μιά τέτοια στιγμή είναι και η τωρινή: Μπροστά στη φωτιά  – παρόλο που η θερμοκρασία δεν το επιβάλλει απλώς η συνήθεια (Χριστούγεννα = κρύο → τζάκι). Ισως και να μην είναι η συνήθεια αλλά η ανάγκη η δική μου να βρίσκομαι κοντά στη φύση, κι όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε φέρνω τα στοιχεία της κοντά σε μένα… Αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό τότε ας πάει εκείνο να τον βρεί…

Δέκα χρόνια πριν την ίδια εποχή όχι δεν είχα προγραμματίσει τίποτε από αυτά που  έζησα την 10ετία που μόλις τελειώνει (1999-2009)  αλλά ούτε καν τα είχα φανταστεί και πολύ λιγότερο τα είχα επιθυμήσει.  Η ζωή δεν σε ρωτάει όμως!  Αυτό δεν σημαίνει ότι  δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα. Αυτό που είναι να συμβεί θα συμβεί.  Ωστόσο τη  διαφορά την κάνουμε εμείς όσον αφορά την ένταση των συναισθημάτων που θα βιώσουμε  όπως επίσης και με τον τρόπο που θα επιλέξουμε να τα εκφράσουμε. Το τι μάθημα θα πάρουμε από το γεγονός  που συνέβη θα καθορίσει κατά την άποψή μου και τη συχνότητα επανάλειψης του γεγονότος. 

«Η ευτυχία, άλλωστε,  δεν είναι ένας σταθμός που φτάνεις αλλά ο τρόπος που ταξιδεύεις» διάβασα κάπου και για μία ακόμη φορά θυμήθηκα ότι όσους στόχους κι αν έβαζα μικρότερη κι όσους στόχους κι αν πετύχαινα το στόμα μου είχε πάντα στυφή γεύση όταν δεν μπορούσα να θυμηθώ στιγμές πραγματικής αγάπης, όπως στιγμές κατανόησης, συγχώριας, συμπόνιας, καρτερικότητας, στοργής…..

Μετά από μιά δεκαετία κατά την οποία άλλαξαν πολλές σταθερές στη ζωή μου είμαι πιό έτοιμη από ποτέ – ίσως το επιθυμώ διακαώς- να αλλάξω κι άλλα πολλά…. Να ξεκινήσω καινούργια, να αλλάξω παλαιότερα, να γυρίσω αλλού σελίδα κι αλλού πίσω, κι όμως να προχωρήσω μπροστά.

Το 2010 είναι μιά χρονιά που θα  δώσει σε όλους μας την ευκαιρία να βάλουμε τα θεμέλια για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.  Και το εννοώ «σε όλους μας» γιατί  ΟΛΟΙ  θα είμαστε παρόντες – άρα ικανοί να δράσουμε και να επιρρεάσουμε με τη δράση μας. Εύχομαι να είναι μιά χρονιά κατά την οποία θα βρούμε το νόημα που θα φέρει την  ισορροπία στις ζωές τις δικές μας και των ανθρώπων γύρω μας κι έτσι τα υπόλοιπα θα κυλήσουν όμορφα κι ανθρώπινα με την κλασσική έννοια του όρου.Κίτρινη πεταλούδα σε άσπρο λουλούδι

Στην καινούργια δεκαετία και στα καινούργια πράγματα τυχεροί αυτοί που θα παίξουν ρόλο, ας είναι και οι καταλληλότεροι για τέτοιους ρόλους.

Κάποιος μου ευχήθηκε να έχουμε υγεία και αντοχές για να παλέψουμε και να αντεπεξέλθουμε στις καινούργιες προκλήσεις.   Αλλά για να πετύχεις και κάτι χρειάζεσαι και θάρρος, χρειάζεσαι κι αισιοδοξία κι όχι απλώς αντοχές….

Ο έξυπνος διακρίνεται από τον ηλίθιο κατά το ότι μαθαίνει από τα λάθη του – διδάσκεται από αυτά – ο ηλίθιος απλώς τα επαναλαμβάνει…κατά τον Αϊνστάιν αυτό λέγεται θεωρία του παραλόγου (=προσπαθώ να πετύχω κάτι διαφορετικό ακολουθώντας πάντα την ίδια τακτική και πρακτική).

στη ζωή πρέπει να έχεις ένστικτο αλλά και να το εμπιστεύεσαι...

Καλή Χρονιά μας και λιγότερες αμπελοφιλοσοφίες!

The Cost of Ego

Ego is a good «thing» but is can also become  a cost if it becomes too big!

HUMILITY, CURIOSITY AND VERACITY are the three keys to a Healthy Ego.

Approaching the year end and just before a new decade I think it is the appropriate time for all of us to check ourselves and be honest with the degree of our ego.

Brushman identified 10 signs of Ego and I mention some of them hereunder:

Hearing but not Listening.

Meetings go longer than necessary.

Fear of making mistakes or admitting them.

I totally agree with him that it is up to us to manage our egos: conversation by conversation, project by project, meeting by meeting.

2010 is in front of us let’s start with the correct amount of ego. It will be good for all of us.

Realize your Dream!

City College in Salonica organized a half day conference on the Crisis and the Day After. 

«What do I need to do in order to realize my dream?» was one of the main questions to me.

My answer is simple:

In order to realize your dream  you need first to understand, to become fully aware what your dream is!  And your dream has to deal with Whom you want TO BE! So, you need to reflect very honestly and without any influences from your environment, your friends, your parents, etc  (no matter how close to you they are, no matter how dear to you they are…) you need to find/ to reveal the meaning of your life.

Once you decide about that you need to create a PLAN in order to put down all the actions that you need TO DO in order to make your dream come true.

Once you decide who you want to Be and you start Doing then you will receive the outcome!  Usually people get confused and start by what they want  TO HAVE, they totally forget who they want to be and instead of making their dreams come true they live «their nightmares».

They ask for more money because they want to feel secure, or because they think they will acquire prestige, or beacuse they think they will be able to do what they want. This is a complete fallacy!  Monay cannot buy anything of the above. Money is a means to an end but it will never make you feel self accomplished.