PHOTOGRAPHY

I WELCOME REFUGEES

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ οι πρόσφυγες σήμερα φτάνουν το 1.000.000 ψυχές, πάνω από τις μισές παιδικές ψυχές.
Αναζητούν καταφύγιο να ξαναρχίσουν τις λαβωμένες ζωές τους.
Καμιά 30 αριά χώρες δηλώνουν πρόθυμες να βοηθήσουν προσφέροντας όλες μαζί 100.000 θέσεις.
900.000 ψυχές παραμένουν καθημερινά εκτεθειμένες στη βία, στην εγκληματικότητα, στη βαρβαρότητα και σκληράδα του σύγχρονου φοβισμένου κόσμου που δεν μπορεί να διαταράξει τις ισορροπίες του….
Το 1922 ήρθαν στην Ελλάδα και έμειναν και τα κατάφεραν περίπου 1.200.000 «Τουρκόσποροι» όπως πολλοί τους αποκαλούσαν. Χώρεσαν παρ’όλες τις δυσκολίες και την έλλειψη συστήματος και υποδομών.
Χρειάστηκε να πάω στο Λονδίνο για να θυμηθώ ότι ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται από τις ακτιβιστικές δράσεις του κι όχι από τις δηλώσεις του.

Χρειάστηκε να πάω πίσω στα φοιτητικά μου χρόνια και συναισθήματα για να πω στον εαυτό μου ότι είμαστε όλοι υπεύθυνοι που δεν κάνουμε κάτι περισσότερο από το να ζούμε τις ζωές μας λιγότερο ή περισσότερο αναπαυτικά ο καθένας.

Τα υπόλοιπα δικά σας…

Σταγόνες βροχής…

Μην μπερδευτείς!

Δεν είναι ιδρώτας, πέρασε το καλοκαίρι μαζί με το πάθος

Δεν είναι δάκρυα,
Φύσηξε πολύ και τα στέγνωσε, έτσι ξεράθηκε και το χώμα…

Δεν είναι νερό,
Το φιλί σου ξερό και σούδωσα να δροσιστείς, έτσι κι έφυγες, δραπέτης

Σταγόνες βροχής μιάς καινούργιας αρχής…

Κι όμως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω….

dsc_0080

Πολιτισμοί διαφορετικοί πολλαπλών ταχυτήτων
Κόσμοι παράλληλοι
Παραλίες αντικριστές κι ανταγωνιστικές
Δρόμοι αλλού φιδίσιοι κι αλλού λεωφόροι
Γλώσσες ακαταλαβίστικες και δυνατές
Χειρονομίες έντονες και παρόμοιες

Όλα μπερδεμένα κι όμως προχωρούν
Μια Βαβέλ για όλους από όλους
Κι όμως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω…

Απίστευτη οχλοβοή
Απίστευτη αλλαγή αλλά και απόσταση

Η φύση να σου θυμίζει το παρόμοιο γεωγραφικό πλάτος και μήκος
Ο ουρανός θαμπός να μην ξεκαθαρίζει το τοπίο-
ήταν ρύπανση; ήταν υγρασία; ήθελε να αφήσει μια ασάφεια…

Απόσταση και αποστασιοποίηση
Ανατολή και Δύση
Όλα να μπλέκονται γλυκά και νωχελικά
κι όλα να συνεχίζουν.
Για πόσο η μαντήλα θα πηγαίνει με το κινητό;
Για πόσο;
Ποιο θα κρατηθεί πίσω;
Υπάρχει περίπτωση η ταχύτητα νά ναι μικρότερη από τη βαρύτητα;
Ίσως, αν πάψει ο ήλιος ν’ ανατέλλει από την Ανατολή
οι άνθρωποι να σταματήσουν ν’αναζητούν, και να μιμούνται, και να προοδεύουν…
γιατί θα χουν χάσει το κίνητρο
CARPE DIEM

dsc_0204

 

Ανατολές μιας Αγάπης Δίχως Όρους

Όσο έχεις κατάματα τον ήλιο να σου κρύβει το βουνό, γυρεύεις να καταλάβεις τι γίνεται και δεν μπορείς.

Αν κατορθώσεις να βάλεις μια σκιά πάνω από τα μάτια σου θα δεις ότι ο ήλιος πασχίζει ακόμη να βγει απ τη σκιά του βουνού.

Κι όταν προχωρήσεις χωρίς να παραστρατήσεις και προσπεράσεις το βουνό θ’αντιληφθείς ότι ο ήλιος έχει ήδη ανέβει ψηλά. Εσύ έτρεχες κι έτρεχες και δεν τον έβλεπες!!

Τόσο απλά κι όμως τόσο δύσκολα…

Μην αφήνεις οφθαλμαπάτες κι εμπόδια να σου δημιουργούν αυταπάτες.

Δες καθαρά τι Θέλεις και θ’ αντιληφθείς ότι είναι δίπλα σου.

Το χρωστάς στον εαυτό σου Νάσαι ο εαυτός σου, ν ακούς τον εαυτό σου!

Ν ακούς Την καρδιά σου κι όχι το Εγώ σου. Δεν το μετάνιωσε ποτέ κανείς…

Στιγμιαίες σκέψεις ενός γλυκού πρωινού….


Κάποιες φορές ξυπνάς μέσα στα χαράματα, κάποιες άλλες απογεύματα, κάποιες καταμεσήμερο. Σημασία έχει ότι ξυπνάς κάποτε και νοιώθεις φρέσκος, ζωντανός, γεμάτος από ορμή να πραγματοποιήσεις όσα ονειρευόσουν όσο κοιμόσουν. Ορμή που βάζει ακόμη και τους χειρότερους εφιάλτες στη θέση τους. Όχι, μην μπερδεύεσαι η θέση τους δεν είναι το σεντούκι. Κανείς ελεύθερος δεν κουβαλάει σεντούκια! Η θέση τους είναι εκείνη  της αποσύνθεσης, μαζί με τις φοβίες!

Ξυπνάς κάποια στιγμή που η ψυχή σου βρίσκεται έτοιμη, ξεκόυραστη για νέες παραλίες, θεραπευμένη από τα τραύματα των άλλων αλλά και από τα δικά σου χτυπήματα….

Ξυπνάς κι αντιλαμβάνεσαι ότι η πιό πιστή και ανιδιοτελής αγάπη -αυτή που τόσο επιζητάς από τα άλλα όντα γύρω σου – είναι τελικά μόνο μέσα σου.

Κι αλοίμονο αν περάσεις την πύλη του Αχέρωντα και ακόμη δεν έχεις προλάβει να το αντιληφθείς…

Σίγουρα στο διάβα μας βρίσκονται πρόσωπα, πράγματα καταστάσεις που παίζουν το ρόλο του αφυπνιστή. Δεν είναι εύκολος ρόλος. Χωρίς να το καταλαβαίνουν γίνονται τυραννικοί, δεσποτικοί απέναντί  μας , αλλά είναι να τους λυπάσαι γιατί δεν υποδύονται ρόλο είναι ετσι ο εαυτός τους και εχουν εξασκηθεί με το να τυραννούν την ίδια τους της ύπαρξη…. Και συνήθως αυτοί οι άνθρωποι είναι που εμφανίζονται ως οι πιο ευαίσθητοι αλλά και οι πιο απαιτητικοί, γιατί είναι αδύναμοι!!!!!

Στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης είναι στιγμές ευτυχίας. Στιγμές σιωπής που η σκέψη ταξιδεύει και η καρδιά αναπαύεται ειναι στιγμές ευτυχίας. Τότε νιώθεις δύναμη! Ας μάθουμε να τις αναγνωρίζουμε!! Νιώθεις διπλή την ευτυχία…

The new Opera House


Υπερήφανοι για το κληροδότημα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και γεμάτοι αγωνία με την εξέλιξη του εξαιρετικού αυτού εγχειρήματος. 


Η παραλία αποκτά το δικό της σημείο αναφοράς όχι μόνο πολιτισμού αλλά και αισθητικής και σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

Ετσι δημιουργούνται οικοσυστήματα ορόσημα για ανάπτυξη των περιοχών και μεγέθυνση οικονομική.

Change…


Artists change before the rest of us 

Artists dare to try and risk, fail and retry 

Artists are motivated by the realization of their dream without caring about been awarded or rewarded. 

Artists believe in themselves and the power of their dream.

Artists dare, dream,  do!

Art changes We change.

We are the followers. Art is leading. Not so bad once we are aware about it and stop reacting. 

Art is waiting, will you join?
New Tate Modern

June 2016

Freedom 

Freedom 

Many definitions in the dictionary

Hundreds of interpretations depending culture and mindsets

Thousands of actions depending framework, limitations, goals and aspirations

The choice is always ours!

Beware every choice has a price that we have to pay, sooner or later!

That’s invaluable to some – the few

That’s unbearable to some – the most

The choice is always ours,

Beware of those who might wish to fool you:

There is no need to go to Mongholia to feel free….

 

Σταγόνες Ζωής

Είμαι ζωντανός σημαίνει αναπνέω. Νοιώθω ζωντανός όμως δεν σημαίνει απλά αναπνέω…

Αναπνέω κι όταν κοιμάμαι και ονειρεύομαι και αγκαλιάζω

και σκιρτώ από τον ψίθυρο που κάνει η καρδιά σου

Αναπνέω κι όταν περπατάω και τρέχω και κολυμπώ

και λαχανιάζω από προσμονή, ανυπομονησία ή πανικό

Αναπνέω κι όταν σκέπτομαι και γράφω και αναπολώ και ρεμβάζω

και γεμίζω τις αράδες και τις σιωπές με νότες και φθόγγους

Αναπνέω και θλιμένος και απογοητευμένος και αδειανός και γεμάτος

και  αναχωρώ με τα πλοία και τα τραίνα για το ταξείδι

Αναπνέω και κατηγορούμενος και απολογούμενος και θυμωμένος

και μαθαίνω να συγχωρώ και να ξεχνώ κι ας ξανακυλώ

Αναπνέω κι όταν γεννώ κι όταν πονώ κι όταν κρύβομαι τρομαγμένος

και προσμένω τα καινούργια και τα μελλούμενα και τις επαναλείψεις

και προσπαθώ να φανερωθώ και να ανακαλύψω…

Μικρές σε διάρκεια στιγμές με Μεγάλο συναίσθημα μας κάνουν να νοιώθουμε Ζωντανοί κι όχι απλά να είμαστε…

DSC_0214

 

 

 

 

 

 

 

εγκώμιο συνόρων

Τα βιβλία είναι οι καλύτεροι φίλοι μου….

Μου μαθαίνουν πράγματα, με ταξιδεύουν, μου επιτρέπουν να ασχολούμαι μαζί τους όποτε και όσο θέλω και δεν μου κρατούν μούρη, μου λένε αλήθειες, μου ανοίγουν τους ορίζοντες χωρίς δασκαλίστικο και βαρετό τρόπο, με ξαφνιάζουν με τη διαφορετικότητά τους και δεν με αφήνουν να πλήξω ποτέ. Οταν τα δάκρυα πλημυρίζουν τα μάτια μου δεν είναι από απογοήτευση. Οι τρεχάλες που κάνει το μυαλό μου δεν με αφυδατώνουν ποτέ.

Μου κρατούν το χέρι κι ας είναι στο ράφι…

Με περιμένουν κι ας κάνω χρόνια να τα ανοίξω, περιμένουν σε κάποιο μέρος της μνήμης -ειδικά όσα μέ έκαναν να σκεφτώ διαφορετικά από πριν…

Το booktalks μου προσφέρει την ήρεμη πολυτέλεια να έχει ψάξει πριν από μένα για μένα. Κι αυτό είναι ανεκτίμητο.  Μου είναι και βολικό λόγω απόστασης από τα μέρη μου συχνάζω…

Πρόσφατα το επισκέφθηκα με τη δικαιολογία (σοβαρότατη) αναζήτησης Χριστουγεννιάτικων δώρων.  Αλλωστε δεν είναι μόνον δικός μου φίλος τα βιβλία, είναι και άλλων ας μην τους είναι και ο στενότερος…

Επίκαιρο το «Εγκώμιο Συνόρων» του Ρεζίς Ντεμπρέ, αν και υπερτιμημένο στις μέρες μας από τις αγαπητότατες εκδόσεις ΕΣΤΙΑΣ μου απέσπασε την προσοχή όχι μόνο για να το αγοράσω, αλλά για να είναι και το πρώτο που θα διαβάσω (οκτώ αγόρασα… πληθωρική και σ’αυτό).

Παραθέτω αποσπάσματα:

…»Για να αντιπαλέψει το κενό, το ανθρώπινο είδος επέλεγε πάντοτε τη βολική θέση: την ψευδαίσθηση….»

…»Να απαρνιέσαι τον εαυτό σου είναι μάλλον μάταιη προσπάθεια:για να τον υπερβείς, καλύτερα να αρχίσεις να τον δέχεσαι όπως είναι.»

21-DSC_0285

..»είναι επώδυνο να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο όπως είναι, κι ευχάριστο να τον ονειρεύεσαι όπως τον επιθυμείς. Αντί του άγχους, όλοι επιλέγουμε Valium, εξ ού και η προτίμησή μας στον borderless world, αυτό το νανούρισμα για κακομαθημένα μεγάλα παιδιά….»

(μετά από τους ανθρώπους της καρδιάς μου)ύτεροι φίλοι μου (…μετά από τους ανθρώπους της καρδιάς μου)